|
|
|
son
ellerim titriyor…
konuşamıyorum
düşünemiyorum
anlatamıyorum…
olmadı mı yine
yapamadım mı yoksa
bu karanlık yolumun
bir çıkışı olsa
lanetlenmiş bir beden
ne kadar yol alır ki
buzla kaplı bir yürek
hangi bahar erir ki
ey güneşsiz şehirlerin
karanlık insanları
ey siyah gecelerin
eli kanlı düşmanları
yüreğime saplanan
bu bıçak sizin mi
gözleri mi yakmıştı
ben mi vurdum kendimi
kanlar içinde kalan
bu eller benim mi…
neyleyim
kader demiş benden önce sevenler
bir çare bulamamış bu sızıya erenler
dönüp baksam ne fayda
gerilerde kaldı vuslat
gittiğimiz yer belli
son durak…HASRET
gözlerimden damlayan
kanlı yaşı görmedi
elimden ne gelir ki
o beni hiç sevmedi
hüzünlü mü mutlu mu
hiç düşünmeden gitti
hayalimde yaşıyor
ama gerçekte bitti…
12.02.2008
|
|
|
|
05 Ağustos 2008 Salı 12:15:10
gözlerimden damlayan
kanlı yaşı görmedi
elimden ne gelir ki
o beni hiç sevmedi
hüzünlü mü mutlu mu
hiç düşünmeden gitti
hayalimde yaşıyor
ama gerçekte bitti…
Maalesef aşklar biter ve giden gider.Güçlü bir anlatım tebrikler.
|
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|
