|
|
|
|
Eklediği son sesli şiirler
|

Sokak Çocukları
Kuduran bir dalga, Hoyrat esen bir rüzgâr gibi, Ne oldu, ne oldu da estin geçtin? Şimdi bir adım daha mı öndesin benden , Ya da senden bir adım, daha mı geride kalan ben? Kara çamur tükürüğünü sıçratırken etrafa , Hep uzağında durmak istedim senin, Bir adım gerinde... O pis tükürüğünü üstüme sıçratıp, Tenime bulaştırmayasın diye...
Şimdi ise ak bir tükürük kadar beyaz görünsende, Gagası önüne düşmüş bir kuş kadar da… Suskun ve çaresizsin... Çaresizlik ne zordur bilirmisin ? Bilirmisin? Ne zordur çareler içerisinde ki çaresizlikler… bir şeyler yapmak isteyipte , Yapamamanın verdiği sıkıntılar… Her ağzınızı açtığınızda susturulmak… Ve buna rağmen payını verememek… Kurşun sözlere esir düşmek, konuşamamak... Her seferinde, çaresizce...
Şimdi sözlerim bir ok Dilim bir kurşun kadar sivri / olsada , Ne çare duyan var mı? Var mı işiten seni? Bence yok... Yok olmuşluklar arasında geçen bir zaman dilimi , Bizlerde o dilimlerin, paydada ki, en küçük payı , Mikro sunulmuş haliyle, doğada ki serpintileri...
O zaman bu heybetlenmeler kime, Kime bu kafa tutuşlar… Tüm güzelliklere kapalı mikro bir beyinle, Mikro bir yüreğe sahip, sizler… Sokaklarımızda kol gezen , Adlarını Sokak çocukları diye adlandırdığınız , O tatlı çocuksu hayallerini öldüren, Kocaman yüreklere mi... Onlardaki o kocaman yüreklere, Kaçınız sahipsiniz ki? Kaçımız sahibiz…
Kaçımız dayanabilir, ya da kaçınız? Soğuğun ayazını içinize çekerek, Açlığınızı bastırmaya , Ve biçare aç açına uyumaya... Kaçınız becerebilir, Çöplüklerde ki artıklarla karın doyurmayı... O zaman! O zaman suçlu kim? onlar mı? Kaçının elinden tuttunuz ki yakalayıp salmaktan başka, Yeni Yeni suçlara, Yeni yeni kapılar aralamaktan başka... Ve kendi ellerinizle hazırladığınız bu gelecekten , Şimdi kaçınız sorumlusunuz / Ve /yine kaçımız sorumluyuz , Onlara bu acıları yaşatmak adına, Bu adları verme yetkisine sahip... İsyan var şimdi hepsinin yüreklerinde... Hepsi kocaman isyanlar barındırıyorlar, O kocaman yüreklerinde...
Ve soruyorlar şimdi her önlerine gelene, Bizim adlarımız hep mi böyle kalacak? Sokak çocukları mı diye? Çıt yok... Dün... Bugün... Ve yarınlarda da... Hala çıtları çıkmayacaksa, Adları hep sokak çocukları kalırken , Nerede o isim babaları, Hani nerede o yetkili kişiler? Hani nerede o faili meçhul cinayetlerin, Gerçek sahipleri, bizmiyiz yoksa diyorlar… Ve soruyorlar şimdi, Sokak Çocukları… Hep te soracaklardır! Onların da sorguları devam ettiği sürece…
Serap Sönmez
|
|
|
Acaba Nedir?:
aç
,
adım
,
beyaz
,
bîçâre
,
bir
,
böyle
,
çamur
,
daha
,
en
,
esir
,
gerçek
,
hep
,
hoyrat
,
isim
,
kadar
,
kafa
,
kalan
,
kuş
,
küçük
,
meçhul
,
o
,
rüzgar
,
şimdi
,
tatlı
,
ve
,
zaman
|
|
|
26 Temmuz 2008 Cumartesi 13:27:20
Serap hanım; ne mutlu ki size toplumun gerçeklerini.. hepimizin görüpte görmezlikten geldiğimiz,kaçtığımız.. açı gerçeklerden,aslında bu kaçış kendimizden,gerçeklerle yüzleşmekten korkumuzdan...gördüğümüz fakat yüreğimizi kapattığımız açı gerçeklerden...toplumun duyarsızlığı ve bizlerden kaynaklanan vahim durum..yani bizleriz sorumlusu,gözlerimizi değil yüreklerimizi açmalıyız bu masum çocuklara..şiiriniz okurken ,yaşadım aynı yüreği ve duyguları paylaşan biri olarak. Tebrik ediyorum bu vicdanı ve hassas ruhu ...yüreğinize sağlık..sevgi ve selamlarımla....
|
|
|
|
26 Temmuz 2008 Cumartesi 03:21:28
Sokak Çocukları
Kuduran bir dalga, Hoyrat esen bir rüzgâr gibi, Ne oldu, ne oldu da estin geçtin? Şimdi bir adım daha mı öndesin benden , Ya da senden bir adım, daha mı geride kalan ben? Kara çamur tükürüğünü sıçratırken etrafa , Hep uzağında durmak istedim senin, Bir adım gerinde... O pis tükürüğünü üstüme sıçratıp, Tenime bulaştırmayasın diye...
Şimdi ise ak bir tükürük kadar beyaz görünsende, Gagası önüne düşmüş bir kuş kadar da… Suskun ve çaresizsin... Çaresizlik ne zordur bilirmisin ? Bilirmisin? Ne zordur çareler içerisinde ki çaresizlikler… bir şeyler yapmak isteyipte , Yapamamanın verdiği sıkıntılar… Her ağzınızı açtığınızda susturulmak… Ve buna rağmen payını verememek… Kurşun sözlere esir düşmek, konuşamamak... Her seferinde, çaresizce...
Şimdi sözlerim bir ok Dilim bir kurşun kadar sivri / olsada , Ne çare duyan var mı? Var mı işiten seni? Bence yok... Yok olmuşluklar arasında geçen bir zaman dilimi , Bizlerde o dilimlerin, paydada ki, en küçük payı , Mikro sunulmuş haliyle, doğada ki serpintileri...
O zaman bu heybetlenmeler kime, Kime bu kafa tutuşlar… Tüm güzelliklere kapalı mikro bir beyinle, Mikro bir yüreğe sahip, sizler… Sokaklarımızda kol gezen , Adlarını Sokak çocukları diye adlandırdığınız , O tatlı çocuksu hayallerini öldüren, Kocaman yüreklere mi... Onlardaki o kocaman yüreklere, Kaçınız sahipsiniz ki? Kaçımız sahibiz…
Kaçımız dayanabilir, ya da kaçınız? Soğuğun ayazını içinize çekerek, Açlığınızı bastırmaya , Ve biçare aç açına uyumaya... Kaçınız becerebilir, Çöplüklerde ki artıklarla karın doyurmayı... O zaman! O zaman suçlu kim? onlar mı? Kaçının elinden tuttunuz ki yakalayıp salmaktan başka, Yeni Yeni suçlara, Yeni yeni kapılar aralamaktan başka... Ve kendi ellerinizle hazırladığınız bu gelecekten , Şimdi kaçınız sorumlusunuz / Ve /yine kaçımız sorumluyuz , Onlara bu acıları yaşatmak adına, Bu adları verme yetkisine sahip... İsyan var şimdi hepsinin yüreklerinde... Hepsi kocaman isyanlar barındırıyorlar, O kocaman yüreklerinde...
Ve soruyorlar şimdi her önlerine gelene, Bizim adlarımız hep mi böyle kalacak? Sokak çocukları mı diye? Çıt yok... Dün... Bugün... Ve yarınlarda da... Hala çıtları çıkmayacaksa, Adları hep sokak çocukları kalırken , Nerede o isim babaları, Hani nerede o yetkili kişiler? Hani nerede o faili meçhul cinayetlerin, Gerçek sahipleri, bizmiyiz yoksa diyorlar… Ve soruyorlar şimdi, Sokak Çocukları… Hep te soracaklardır! Onların da sorguları devam ettiği sürece…
*SELAM OLSUN GERÇEKLERİ GÖREN GÖZLERE *SELAM OLSUN GERÇEK YAŞANTILARI HİSSEDEN ABARTISIZ YÜREK SIZISI İLE İŞLEYEN ASİL YÜREĞE *SELAM SİZE KARDELENİM SELAM SİZE YILDIZLAR YAĞSIN O NAZİK O NAİF SIMSICACIK İNSAN SEVEN YÜREĞİNİZE SAYGILARIMLA EFENDİM ___* * * * ** ** * * ___ ALİ CEMAL AĞIRMAN
|
|
|
|
26 Temmuz 2008 Cumartesi 01:39:11
Kaçımız dayanabilir, ya da kaçınız? Soğuğun ayazını içinize çekerek, Açlığınızı bastırmaya , Ve biçare aç açına uyumaya... Kaçınız becerebilir, Çöplüklerde ki artıklarla karın doyurmayı... O zaman! O zaman suçlu kim? onlar mı? Kaçının elinden tuttunuz ki yakalayıp salmaktan başka, Yeni Yeni suçlara, Yeni yeni kapılar aralamaktan başka... Ve kendi ellerinizle hazırladığınız bu gelecekten , Şimdi kaçınız sorumlusunuz / Ve /yine kaçımız sorumluyuz , Onlara bu acıları yaşatmak adına, Bu adları verme yetkisine sahip... İsyan var şimdi hepsinin yüreklerinde... Hepsi kocaman isyanlar barındırıyorlar, O kocaman yüreklerinde...
Ve soruyorlar şimdi her önlerine gelene, Bizim adlarımız hep mi böyle kalacak? Sokak çocukları mı diye? Çıt yok... Dün... Bugün... Ve yarınlarda da... Hala çıtları çıkmayacaksa, Adları hep sokak çocukları kalırken , Nerede o isim babaları, Hani nerede o yetkili kişiler? Hani nerede o faili meçhul cinayetlerin, Gerçek sahipleri, bizmiyiz yoksa diyorlar… Ve soruyorlar şimdi, Sokak Çocukları… Hep te soracaklardır! Onların da sorguları devam ettiği sürece…
-------------------------------------------------------------------
Öyle kötü oldum ki anlatamam Serap Hanım malesef yarayan bir kanamız. Sevgi yoksunu,eğitimsiz,aileye benzeyen ama olamayan belkide hiç aile içinde büyüyemeyen çocuklarımız. Suçlu kim ? Çözüm ne? Nasıl kazanılır bu gelecekleri çalınmış çocuklar ? İstikrarlı yönetimlerle ancak bu yara kapanır diyorum. Ülkenin ekonomik seviyesi yükseltildikçe,bu çocuklara eğitim ve istihdam sağlandıkça. Bu yaralarda kapanmaya başlayacaktır diye düşünüyorum. Sevgilerimle üstadem.Kalemin daim olsun.
|
|
|
|
25 Temmuz 2008 Cuma 23:54:58
Tebrikler güzel bir şiirdi ellerine yüreğine sağlık sevğilerle hep mutlu ol mutlu kal
|
|
|
|
25 Temmuz 2008 Cuma 23:30:10
Adlarını Sokak çocukları diye adlandırdığınız , O tatlı çocuksu hayallerini öldüren, Kocaman yüreklere mi... Onlardaki o kocaman yüreklere, Kaçınız sahipsiniz ki? Kaçımız sahibiz…
Tebrikler...Duyarlı kalem.Selam ve saygılar...
|
|
|
|
25 Temmuz 2008 Cuma 22:25:50
Sevgili hemşehrim içim acıdı ne büyük o duyarlı yüreğiniz her gelişimde onur ve övünçle ayrılıyorum sayfanızdan ne mutlu bana ki böyle yüreğe sahip toprağımın şairlerine ve onların dostluklarına sahibim
sevgimle
|
|
|
|
25 Temmuz 2008 Cuma 21:27:41
Ve soruyorlar şimdi her önlerine gelene, Bizim adlarımız hep mi böyle kalacak? Sokak çocukları mı diye? Çıt yok... Dün... Bugün... Ve yarınlarda da... Hala çıtları çıkmayacaksa, Adları hep sokak çocukları kalırken , Nerede o isim babaları, Hani nerede o yetkili kişiler? Hani nerede o faili meçhul cinayetlerin, Gerçek sahipleri, bizmiyiz yoksa diyorlar… Ve soruyorlar şimdi, Sokak Çocukları… Hep te soracaklardır! Onların da sorguları devam ettiği sürece…
USTA DOSTDAN GÜZEL BİR ŞİİRDİ KUTLARIM DOST ŞAİR
|
|
|
|
25 Temmuz 2008 Cuma 20:18:22
sokak çocuklar...onlar bizim çocuklarımız... yürek acımız...çıkmazımız.... sokak çocuklarımız... baştan sona güzeldi efendim...yürekten kutlarım... selam ve hürmetler....
|
|
|
|
25 Temmuz 2008 Cuma 20:04:49
Sokak çocukları aslında sadece gözümüze giren bir mızrak!Onun için fazla rahatsız edici.Ülkenin ciddi milli sorunları var,bu da doğru,biz ne kadar bağırsakta çoğunluğunu konjüktürel gelişmeler çözecek ve ya karanlığa itecek.Bunu da bir kenara ayırmak mümkün bir süre.İşsizlik diye bir önemli problem var ve hiç kimse duymak istemiyor.Kırsaldan kente göç resmi ortalama yıllık ikibuçuk milyon.Şehirlerin kendi ürettkleri de eklenince varın hayaledin,okumuş işsizleri de eklerseniz bunun üzerine olayın vehameti altında ezilirsiniz..Siyasetçiler görmezlikten gelmekte demek haklılar!Felaketimiz aslında burada başlayacak.Neden?İşsizlik veba gibidir ve toplumda bütün kötülüklerin,deyim yerindeyse ahlaksızlıkların ana kaynağıdır.Sokak çocukları bunların ürünü öncelikle.Bu sorun pimi çekilecek bir bomba gibi durur yıllardır.Her gelen iktidar patlatmadan nasıl olursa bir diğerine devreder usulca.Verende,alanda memnundur vaziyetten.Onlarında biraz besin kaynağıdır bu yoksulluk.Yoksulluk her dalda adaletsizliğide acımasız hale getirir.Bir sürü neden saymak mümkün ama,bu ülkenin bunlarıda hak etmediği bir gerçek.Üzülüyorum sadece bütün duyarlı insanlar gibi.Kutlarım efendim.Selam,saygı...
|
|
|
|
25 Temmuz 2008 Cuma 19:31:32
GÖREN HİSSEDEN DUYAN İŞİTEN VE YANAN YÜREĞİNİZ DERT GÖRMESİN EFENDİM SAYGILARIMLA
|
|
|
|
25 Temmuz 2008 Cuma 19:23:14
Suçu toplum hazırlar birey ise işler demişimdir hep...İşte topumsal yaralarımız ve birde yetmeyip şiirlerde tema seçimlerimiz...Bir yandan da hergün sokak çocuklarımıza hızla eklenen çocuklarımız ve içimizin kanayıta seyircirliğimiz daha çok can yakıyor...Sübyan koğuşlarında yer yok!...oralarda yaşanılanlar heleki dahada bir acı... Suçlumu kim...? elbette BİZLERİZ! afferim bizlere...Onların gözlerine bakabildiğimiz için!...Gülümsemelerini,yarınlarını,güvenlerini çaldık!..Onlar bizlerden hayatı doğdukları gün çözenlerden, biz hâlâ çözeceğiz... Kutlarım arkadaşım yine yaram kanadı, ama neye yarar ki böylesi şiirleride yorumlarıda yazarken gerçekten utanıyorum ve tıkanıyorum... Sevgimle...
|
|
|
|
25 Temmuz 2008 Cuma 19:22:48
Onlara bu acıları yaşatmak adına, Bu adları verme yetkisine sahip... İsyan var şimdi hepsinin yüreklerinde... Hepsi kocaman isyanlar barındırıyorlar, O kocaman yüreklerinde...
Onlar bizim çocuklarımız ve bizim yarınlarımızdı Kıydılar hiç acımadan.....
|
|
|
|
25 Temmuz 2008 Cuma 19:19:59
Tebrikler ediyorum duyarlı yüreğinize. Osman11 tarafından 7/25/2008 7:23:35 PM zamanında düzenlenmiştir.
Osman11 tarafından 7/25/2008 7:42:00 PM zamanında düzenlenmiştir.
|
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|