|
|
26 Temmuz 2008 Cumartesi 00:57:13
Kirpiklerime takılmış ağıt renkleri vardı Gözlerimde çakan keşkelerle parlayan Umudun şarkısını söylerdi ay ışığı Öksüz ruhumun gecelerinde
Gözler suskun Sözler suskun
Feri gitmiş yıldızların gölgesinde Suskunluğu duymuyordun
Parmak uçlarımdan damıttığım Yürek özüm vardı Siyahın himayesine mahkum beyazın isyanı Grileşmeye yüz tutmuş alın yazısı İsyanlar içinde yaşanmışlığın Aşk denilen diğer adında
Beklemeler yorgun Umutlar yorgun
Tesellisi kalmamış gök mavilerin Yorgunluğu görmüyordun
Gül kokulu yarınları düşleyen bakışlarımı Her bir zerremde kurşun yemiş ahımı Martıların intihar süslü naralarını Süzülürken okyanuslarımın üstünden Kıyıya vuran senli dalgalarımda
Kalpler vurgun Ruhlar vurgun Aşk vurgundu
Ayrılığın can özündeydik Vurgunluğu anlamıyordun
Çünkü Çünkü Sen Sevmiyordun
,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,, sevmeyeni bile sevmek gerek belki de...baştan sona güzel şiirdi.... siz güzel yazıyorsunuz efendim...yürekten kutlarım... selam ve sevgiyle...
|