|
|
24 Temmuz 2008 Perşembe 17:52:36
Ağzımın tadını bozma be hayat, Yolumun yolcusu düşlerim / benim Kimsesizliğimde dinlediğim, Sevdama çaldığım, söylediğim.
Bozma ağzımın tadını be hayat, Acılar ağırdı mutluluğa gizledim; Gözlerinin karasında gezdiğim yârin Koyu gölgesiydi dinlendiğim.
Ağzımın tadını bozma şimdi be hayat, Yalandı gerçeğin sırdı sözlerin. Artık el çek yüreğimden Umuda o kadar aklın ermez senin.
,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,
insanın ağzının tadı hep zamanla bozulur da...bunu kendisi mi bozar, yoksa hayat mı bilinmez... güzel şiirdi dost kalem...yürekten kutlarım... selam ve hürmetler...
|