|
|
24 Temmuz 2008 Perşembe 09:21:45
Ben sende ayrılığı öğrendim Sevgi serçesinin ağırlığına dayanamayan Mayınlarla döşeli yüreğinde Yüreğimin infilakını Her şeye rağmen gururun aşkta sığınmadığını Gerçek aşkın üç harften ibaret olmadığını Yirmi dokuz harfin anlatamadığını anlattığını Yalancı bahara aldanıp pembe çiçeklere duran Sabah ayazlarında dolu vuran Badem ağacının bahara aşkını Hüzünlere takılı kalmış gülüşümün Hayatım dediğim gerçeğimin Ayrılıkla yalana dönüşünü öğrendim
Ben sende hayatı öğrendim Gamzelere yaşlar dolarken de Gülmenin sahte aldatış masalını Senden öncesini yok saydığım Senden sonrasının adını hiç koyacağım Söyle ah yar Hala yar diyorum bak Yarlardan yuvarladığın bin parça yüreğimle Sorarım sana sen bende ne öğrendin ?
,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,, "Kelebek ömrü zamanlara asırları sığdırmayı" ne güzel mısra...işte şiir bu...bu deyiş şiirin güzel bir tanımı da kabul edilebilir...Şiir nedir sorusuna güzel cevap... baştan sona güzel şiirdi...yine hüzün, yine sitem yüklüydü... bütün sitmlere ve acılara rağmen seviyenizi koruyup "Hala yar diyorum bak" deyişiniz harika...işte asil bir insanın yürek sesi... kutlarım sizi...güzel yazıyorsunuz.... selam ve sevgiyle...
|