|
|
23 Temmuz 2008 Çarşamba 00:33:11
Çok güldün birazda gel ağla nefsim! Ağlaya, ağlaya var git sabaha Dilini kalbine gel bağla nefsim! Ağlaya, ağlaya var git sabaha
Gözyaşını dök de bayır yeşersin Gecede yüreğin gonca gül dersin Gözler kapanınca Güneş’siz görsün Ağlaya, ağlaya var git sabaha
Bakma vefasızın acı sözüne Doldur hakikati girsin özüne Düzen ver yürüsün tel, tel sazına Ağlaya, ağlaya var git sabaha
Kıyamet sahnesi gördüğün rüya Nefsine tokadı vur ki gök duya Dalıp gitme sakın nefsi uykuya Ağlaya, ağlaya var git sabaha
CEYHUNİ düşüncen çağlayıp aksın Şeytani işleri kavurup yaksın Yüreğin Kâbe’ye, kıbleye baksın Ağlaya, ağlaya var git sabaha
,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,, baştan sona güzel şiirdi.... nefse nasihat...nasihatın hakikisi...kendi nefislerimize yapamadımız nasihati başkarına yapsak ne fayda eder ki... alacağımı aldım...yüreğinize sağlık... yürekten kutlarım... selam ve hürmetler...
|