Tanrı’m ve Ben

DOĞRU SÖZE NE DENİR, BENDE OLSAM AYNISINI YAPARDIM.ŞİİR ŞİİR DEĞİLDİ,YAŞAM DI ANLATILAN SARSILMALAR DI BİRDE KAYIPLAR !...KUTLUYORUM...

Şiirinizdeki doğallıkla birleşen yalınlık takdire şayan. Kelimelere ağır makyaj yapmadan da güzel birşeyler anlatabiliyor olmak apayrı bir yetenek. Kutlarım...

üstadım bu nasıl bir akıcılık , bu nasıl bir ifade ....mükemmel tek kelime ile...tebrik ederim

her şeyi ile MÜKEMMEL
çok sevdim...
hem şiiri hem şairi
saygılarımla...

"Ben ekmeğimi yavan da yerim"

Dimdik duran bir şiir.

Saygımla...

yüreğinize sağlık.harikasınız. hikaye gibi bir tad alıyorum ;ama şiirden de kopmuyorum yazdıklarınızda.tabi bu sizin hüneriniz.
çok beğendim,hissederek okudum.

sevgiler:)

Tebrikler bu güzel dizelere.

"Tanrı beni yaratmıştı
Ben de oyuncaklarımı
Ve kederimi"


Hani ne der Adanalılar hocam...

Allahına kurban....

Her zaman bir Tanrı’m oldu benim
Kavuşamadığım sevgilim
Ulaşamadığım umudum
Kazanamadığım savaşım

Hep mertçe dövüştüm ben
Delikanlı gibi sevdim
Duygularımı ve hıncımı
Kirletmedim

Aç kaldım
Susuz kaldım
Ama henüz
Savaşı kaybetmedim

Ne kadar dev varsa
Canları cehenneme

İhtiyacım yok onların
müşrik merhametine

Ben ekmeğimi yavan da yerim...

tebrik ve alkışı hak eden bir şiirdi, fazla söze gerek yok ben burdayım diyor şiir...

ekmeğini katıksız da yiyen yüreğe sevgi ve selâmlar...

Tanrı’m ve Ben
( Şiirin Hikayesini Görmek İçin Tıklayın )

Şiirin Hikayesi

[ /italik ][ /kalin ][ italik ]

Tanrı: ufukların ardında
umutlarımız kadar uzak
Sevdalarımız kadar yakındır
Ne bir kitap ne bir şiir
Onu size, hissettiğiniz kadar anlatamaz

C.Çalık

--------------------------------------------------------------------------------





Kazlarım vardı benim
Sohbet eder
Dururdum.
Hep, -“ufuklara uçun!
—Göğün ardına bakın!
—Haber getirin!” derdim onlara
Umutlardan konuşurdum

Elimde çakı
Oyuncaklar yontardım
Söğüt dalından

Sünnet olunca
Henüz altı yaşında
Kopardılar ana kucağından
Kimseler göremedi kesik yerimi
Yalnız başıma yıkandım
Adam olmuştum ya!
Utandım

Tanrı beni yaratmıştı
Ben de oyuncaklarımı
Ve kederimi

Henüz on birinde baharımın
Gurbetle tanıştım
Falakalı bir din okuluydu
-“Ezberle!” dediler
Vurdular- sövdüler
Dövdüler
Çok dinsizdiler
Hissizdiler
İnsan bile değildiler
Şu kadarcık olsun
Ağlamadım

Acılarla sulanmış
Paslı bir bıçak saplanıyordu göğsüme
Her gün batımında
Bir ölüden farksızdım

Her nefes alışımda
Yaşıyor sayılırdım
Ne zaman sonumdur desem
Tanrı’m tutuyordu elimden
Dayan diyordu
Gülümsüyordu

Yoksa bunca acılara
Nasıl katlanırdım?

Devleri tanımadan önce
Yel değirmenleriyle savaştım
Donkişot’tum
Hep bir sevgilim vardı benim
Umuttum

Hiç Tanrı’yı aramadım ben
Hiç de kaybetmedim
Ne zaman çaresiz kalsam
Ne zaman devlerle savaşsam
Yanımdaydı
Arkamdaydı
Bu yüzden ben
Hiç savaş kaybetmedim

Her zaman bir Tanrı’m oldu benim
Kavuşamadığım sevgilim
Ulaşamadığım umudum
Kazanamadığım savaşım

Hep mertçe dövüştüm ben
Delikanlı gibi sevdim
Duygularımı ve hıncımı
Kirletmedim

Aç kaldım
Susuz kaldım
Ama henüz
Savaşı kaybetmedim

Ne kadar dev varsa
Canları cehenneme

İhtiyacım yok onların
müşrik merhametine

Ben ekmeğimi yavan da yerim

C.Çalık

______________________________
Muhtşem anlatım katılıyorum bu dizelere

değilmi o kuşağı isyankar yapan büyüklerdi anlamadılar

Her zaman aklıma Ünlü üstad Cem karaca gelir ağlarım işte ozaman

Kimsenin hakkı yok yüreğinden allah sevgisini çalmaya

kutluyorum başarınızı ve emeğinizi....saygımla

Aç kaldım
Susuz kaldım
Ama henüz
Savaşı kaybetmedim

Ne kadar dev varsa
Canları cehenneme

İhtiyacım yok onların
müşrik merhametine

Ben ekmeğimi yavan da yerim
bir konu bu kadar akici ve güzel islenebilir.tebrikler saygilar dost.

Şair Dostum,
Yaşamın diyalektiği böylesi bıçaksırtı şiirleri
nasıl kabul ettirecek acaba, kimisine tabucasına
yapışır, kimisini bilinemezciliğe tutsak eder...
Ancak, her insan yalnız yıkanır; bu görece bir şey midir,
yoksa, yaşamın paradigmasında sıkışmış bir slogan mıdır?!
Öznelliğin nesnellikle çatışık yanlarının birinin soyut, diğerinin
somut düzlemde kendini ifade etmesidir... ya diyalektik dediğimiz
ne menem bir şeydir ki, en basitinden Karşıtların Birliği deyip,
her tarafa yüzümüzü çeviriyoruz, ama kıçımızın koktuğu yer aynı!!!
Sen var ya Şairim, bak bana neler yazdırıyorsun; Ben hala yalnız yıkanıyorum,
ve bu su katılmamış bir gerçek!
Ekmeğinin katığı olsun şiirin, bana bile yeter; Paylaşırım!!!
Dostçakal.
Müjdat Eraslan.

şiiri okurken ahmet kaya nın sesi geldi kulağıma.kardanadam yazmış o okudu ben dinledim sanki. çok güzel çok.

seni şiirlerinde çözmek mümkün mü acaba? bu dizeler sana ait olduğuna göre, derinliklerine inip bilinçaltına hükmedebilmek de muhtemel olmalı...abim öyle güzel ki, seni yakinen tanımıyorum ancak her dizenle bir parça keşfediyorum seni sanki...o tanrın hep arkanda olsun ve hiç bir yel değirmeni yıldıramasın seni...sen hep koş özgürce bir adım ileriye...
seni seviyorum kardanadam...göksel çok güzel bir tabir kullanmış, gözüme çarpmıştı çalıntı yapacağım:) inşallah atılmam...
seni çok seviyorum YARDANADAM....

Ne kadar dev varsa
Canları cehenneme

İhtiyacım yok onların
müşrik merhametine

Ben ekmeğimi yavan da yerim

O yavan ekmeğin tadını yiyemeyenler bilemez
Mükemmel şirdi abi, kalemine yüreğine sağlık
Sevgi ve saygı ile
Ozan

işte baştan sona güzel bir şiir
Dedirtti şiiriniz...
Beğeniyle okudum
Tebrikler Hocama
Esenlikle kalınız..

Hep mertçe dövüştüm ben
Delikanlı gibi sevdim
Duygularımı ve hıncımı
Kirletmedim

Aç kaldım
Susuz kaldım
Ama henüz
Savaşı kaybetmedim

Ne kadar dev varsa
Canları cehenneme

İhtiyacım yok onların
müşrik merhametine

Ben ekmeğimi yavan da yerim

Kazandığımız ekmeğimizi kirletilmiş duygularla değil kendi alın terimiz ile kazanıp yediğimizde tadıan doyum olmuyor ki. Ne zaman bziden büyük görünenlerin aslında ne kadar küçük bir sinek olduklarını bam telelrine dokunduğunuda anlıyoruz ve tiksintilerimiz artmıyor mu. Ne zaman başımızda sopa kıranların sopaları eninde sonunda kendilerine dön müyor mu yeerki bizler mertçe savaşmayı bilelim.Sinsice savaşanlar eninde sonunda kaybedeceklerdişr.ç Keşke bunun bilincinde olsalardı.

Çok güzel ve muhteşem bir şiir okuttunuz. Kutluyorum kaleminizi ve saygılar yüreğinize

Aç kaldım
Susuz kaldım
Ama henüz
Savaşı kaybetmedim

baştan sona bir çocuğun
Allahla bağı
erkekliğe ilk adımı
hayatla savaşı / delikanlıca mücadelesi
bir flim gibi ama şiirsel

her alanı sorgulama
artık kendi başına / annenden uzaklaşma
derin yara olan hocalardan dayak yenmesi
hayatın gercek yüzüyle tanışma
Allah hep yanında " size şah damarınızdan daha yakınım "derken
hayatı veren ve yaşatanın bilincinde
mutlu son
bayıldım...
sayfalarca yazı taşır bu şiir

yazan yüreğinize sağlık

Ben ekmeğimi yavan da yerim

C.Çalık
***************************************
Biraz hava bir bardak suyla iyi gider... Yavan yemeyin efendim.

Ne kadar gerçek payı var bilemiyorum amma, mert bir çocukmuşsunuz...
Efendim, güzeldi ve kutluyorum, saygıyla ...

babidim tarafından 7/21/2008 3:47:02 PM zamanında düzenlenmiştir.

"Her zaman bir Tanrı’m oldu benim
Kavuşamadığım sevgilim
Ulaşamadığım umudum
Kazanamadığım savaşım"


Devam yola.

Yıkılmadan.!

GÜZEL DEMEK YETMEZDİ.

SELAMLARIMLA.

Üstad, siir cok büyük tam bir usta isi, konusuyla anlatimiyla...
Hassas bir konu ve hassasiyetle anlatilmis kutlarim ustayi...

BİR YERLERE ALIP GÖTÜRDÜ DİZELERİNİZ DE.........
HEP KENDİ KENDİME SORMUŞ,DİN ALİMLERİYLE PAYLAŞMIŞIMDIR
İSLAM DİNİNDEN OLMAYAN FALAKA NE ZAMAN NASIL GİRDİ GEÇMİŞ EĞİTİM SİSTEMİMİZE
NE BİLEN VAR NE DE MANTIKLI BİR CEVABI
DİNDEN OLMAYAN BİR ŞEY,DİNİ EĞİTİME GİRMİŞ NE TUHAF
DUYGU ŞELALENİZİ TEBRİK EDİYORUM..

Kimseler göremedi kesik yerimi
Yalnız başıma yıkandım
Adam olmuştum ya!
Utandım


Çok güzell...

Kutlarım dostum özel kaleminizi,

Dimdik duran kelimelerinizi.

saygımla,

Aç kaldım
Susuz kaldım
Ama henüz
Savaşı kaybetmedim

Ne kadar dev varsa
Canları cehenneme

İhtiyacım yok onların
müşrik merhametine

Ben ekmeğimi yavan da yerim

Mücadeleleriniz daim olsun dost kalem. Severim böyle duruşları. kaleminize sağlık.

Sus diyor şair sus!

Saygı ve sevgilerimle

Yorumlanacak ne var ki!

Öyle açık ve öyle yüreklice söylemiş ki söyleyen, bana da şiiri okuyup tadına varmak kalıyor;
bir de her dizede " ben de" demeden kendimi alamadım.

Ben ekmeğimi yavan da yerim... Yedik ve yeriz... Onurumuzla ve emeğimizle..Ve sevgimizle ve umudumuzla ve düşlerimzle ve aşka ve aşkımıza güvenerek ve kimsenin bir lokmasında gözümüz olmadan ve mutlu... yedik ve yeriz..

Kalemin var olsun Celal ağabeyim
saygılarımla
ve şiirle..

Her zaman bir Tanrı’m oldu benim
Kavuşamadığım sevgilim
Ulaşamadığım umudum
Kazanamadığım savaşım

Sevgili Ağabeyim...

Hayata olan inanç ve bağlılık kişinin kendisinde mevcut olan doğrulardır ve elbette ki Allah yani yaratıcı vijdanı olan kullarının yanındadır.
Öyle ki ibadetten daha değerlidir insanın içindeki vicdan ve akıl değerlerinin etik ve ahlaki bakışı.

Dev imgesi gerekli ve yerinde vurgulanmış ki aslında o dev görünümlüler hayatın içinde öyledir ama yazık ki yüreklerde cücedirler.

Sen savaşı kazanıyorsun ve bana göre daha da kazanacaksın çünkü vicanı ve fikri hür insansın. Ve adalet hayata sunulan insan yanınla güzelsin her daim...

Şiir öylesi serzenişlerde bulunmuş ki gönlüne yüreğine sağlık.

Edebi açıdan da değerli sözceler.
Celal Çalık klasiği...

Her daim sevgimle ve saygımla.
Şiirle...

Neslihan YAZICILAR tarafından 7/21/2008 12:11:54 PM zamanında düzenlenmiştir.