|
|
|
Kays (Mecnun) ile Leyla
Leyla denen bir hanım Kaysı etkileyerek
Eteğini gösterip yüzünü gizleyerek
Yaktı Kaysın gönlünü,ateşe üfleyerek
Leyladan başka gözü kimseyi görmeyerek
Adı Kays olan adam,çöllerde yürüyerek
Kays Leylayı bulmadan elbette dönmeyecek
Ağrıyan yüreğinin,acısı dinmeyecek
Yürüyecek çölleri,Leylayı arayacak
Sonu ölüm de olsa asla vaz geçmeyecek
Israrla Leylasını bulmadan dönmeyecek
Mecnundur hep arayan,arayıp da bulmayan
Esir olup aşkına,yerinde hiç durmayan
Canını hiçe sayıp,canan için savrulan
Ne yapsın Kays Leylaya,Kaystır aşkı arayan
Umut eder aşkını,Kaystır hayaller kuran
Neden diye sorulmaz,bilmez aşık olmayan
Erişti Kays Leylaya,bu Leyla değil dedi
Tanımadı Leylayı,kendi kendini yedi
Tabi beşer Leyladan manevi aşka erdi
İşte kaysa böylece mecnun deniliverdi
Sinan Karakaş
|
|
|
|
17 Temmuz 2008 Perşembe 17:37:57
Değerli bir çalışma zuhur etmiş kaleminizden...Tebriklerimle Ustadım...
|
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|
