Pıtraklı Şiir
Boğazıma düğümlenirken heceler,
Henüz ay doğmamıştı.
Karanlıktan korkuyordu gölgeler.
Ayaklarıma kelimeler batıyordu.
Çekilmediler yollarımdan,
Hep benimleydiler.
Ben inledim onlar inlediler.
Eğilip tek tek,
Temizlemeye kalktım.
İzin vermediler.
O yüzden pıtraklı tüm yazdıklarım.
İnsancıklar beğenmediler,
Yalnız kaldı yalnızlıklarım.
Gönlüm kelime yarası,
Pıtrak dolu ayaklarım.
Nereden de aldım elime kalemi,
İstesem de bırakamadım…
Benimle mezara gidecek pıtraklarım.
Ankara,02.07.2008 İ.K
|
|
