|
|
|
o Ve Ben ...
o sustu..
ben sustum..
o pustu..
ben tırstım..
birisi geliyordu gördüm.
yolları karma karışıktı
aklı kalmamış ve beyaz bir pelerine sarılmıştı
kitaplar okumuştu destelerce
ellerini uzatmıştı,
ve ellerini bileklerinden kırmıştı.
o baktı..
ben baktım..
o kaçtı..
ben kovalamadım.
akşamların ortasında tebessümünü gördüm.
kucaklar dolusu çiçeğin kokusuna benzerdi kokusu
yoğundu, çok yoğun.
Doğduğu güne şarkılar yazılıyordu
beklenmedik değildi hiçbirşey.
beklendik bir karışıklık yaşadığım herşey.
o yordu..
ben yoruldum..
o ağladı..
ben kırıldım..
bilmiyordu gerçek sevginin nerede olduğunu
haddinden fazla yalnızdı,
her gece , sanki ciğerlerine saplanan koca bir kazıktı.
bu aşksızlıklar bu inançsızlıklar arasında fazla duramazdı.
o yaktı..
sorgusuz, ben tutuştum..
gül dedi bana,yanma gül..
ölmemelisin beyaz umut..
biraz daha dur..
Saçmalamaya başlamıştı,
heyecanını yitirmiş bir şair gibi,
şiirbazlara özenmeyi bırakmıştı
yıpranmıştı eli ayağı,
her yeri kanamaya başlamıştı.
o gitti..
ben bittim..
o "yaşamalısın" dedi..
ben hergün ölümlere gittim.
Serhat TUNCER
17 Temmuz 2008
|
|
|
|
26 Temmuz 2008 Cumartesi 11:19:47
o gitti..
ben bittim..
o "yaşamalısın" dedi..
ben hergün ölümlere gittim
BİR SOLUKTA BÜTÜN ŞİİRLERİNİ OKUDUM SEVGİLİ DOSTUM.HARİKA YÜREĞİNİZ MÜKEMMEL KALEMİNİZ VAR. EVET DE
ÖLÜM.E NEDEN BU KADAR AŞIKSINIZ ..BU ÖTÜ DEMİYORUM AMA SEBEBİNİ MERAK EDİYORUM İŞTE.
|
|
|
|
17 Temmuz 2008 Perşembe 10:13:05
kaleminize ve yüreğinize sağlık efendim saygılarımla.
|
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|
