|
|
|
HİKAYE İMİŞ
Elin cenaplığı tamam da beyim
Sırrın, yamanlığın hikâye imiş
Şehir ki mezarlık, virane köyüm
Varın,harmanlığın hikâye imiş.
Oğlunun şerrinden eminse ana
Boşuna değildir kurduğu bina
Yönümüz onadır, gidiş de ona
Sisin, dumanlığın hikâye imiş
Gerisini dersem zoruna gider
Seni utandırır arına gider
Susayan sülükler kuruna gider
Kaşta kemanlığın hikâye imiş
Aldığın nasihat, duyduğun yazık
Yeter kendine gel, yediğin kazık
Devlet kütüğünde sicilin bozuk.
Sözün, kirmanlığın hikaye imiş
Umudu yitirmiş gözleri mıhta
Akşamlar feryatta, geceler ah ta
Yavru kan içinde, baba çarmıhta
Aşkın fermanlığın hikaye imiş
Orda sazın asıp asma dalına
Orda can veriyor elif yoluna
Gurbeti yeğledin Sümman kuluna
Senin Narman’lığın hikaye imiş
Tanrı dağlarından inmişsin düze
Hoyrat bakışlarda gelmişsin göze
Sevda ki ne sevda olmuşsun bize
Derde dermanlığın hikaye imiş.
Cenap: Onur
Kirman: Kale,hisar
Ferman: Buyruk
Keman:İnce,düzgün kaş
Narman:Erzurum’un bir ilçesi
Zülfikar Yapar Kaleli
|
|
|
|
16 Temmuz 2008 Çarşamba 23:37:36
ritim ahenk ,anlam ve söylemiyle güzel br şiirdi.
seçkiyi,şiiri ve şairi kutlarım.
|
|
|
|
16 Temmuz 2008 Çarşamba 09:51:29
Mükemmel bir şiir, seçkiyi fazlasıyla haketmiş hocam. Yazan yüreği kutlarım. Selamlar.
|
|
|
|
15 Temmuz 2008 Salı 20:39:34
Tanrı dağlarından inmişsin düze
Hoyrat bakışlarda gelmişsin göze
Sevda ki ne sevda olmuşsun bize
Derde dermanlığın hikaye imiş.
güzeldi üstadım kaleminiz daim olsun
|
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|
