|
|
|
BELKİ BEN İSTANBUL’UM
bir gün Galata Kulesi`yim
bir gün Boğaz`da yaldırdayan yakamoz
Martıyım bazen deniz mavisinde kanatları ıslak
yalılara selam duran kaptanım yolcu vapurunda İstanbul`un
Bir Cuma sabahı Sultan Ahmet`te şırıldayan şadırvanın sesi
Surlarda gizlenen tarihin izleriyim
Can veren askerlerin kılıçlarının ışıltısıyım
Bir 29 Mayıs günü 1453 yılında
İstanbul`a giren neferlerin ayak tozlarıyım belki de
Bir gün Beykoz Çayırında bir çiçek
Kalamış`ta huzur bekleyen bir aşık olurum
Haydarpaşa`da bir yolcu bekleyen
Yaşlı bir insanım belki de
Gurbet diye sılasından çıkıp
Umutlu bir hüzün ile İstanbul`a ayak basan
Bir işçinin çilesiyim
Bir sanatçıyım bir ressamım
Beyoğlu`nda tramvayı resmeden
Veya Üsküdara gider iken
Sevdalının bulduğu mendilim
Ayrılığın gözyaşlarını saklayan
Belki ben İstanbul`um
Uzun çağlar boyunca yaşayan
Belki hiç yaşlanmayan
Belki de güzelliği yaşanamayan
|
|
|
Acaba Nedir?:
1453
,
aşık
,
bekleyen
,
ben
,
bir
,
deniz
,
gün
,
hiç
,
huzur
,
hüzün
,
ile
,
selam
,
sultan
,
yolcu
|
|
Bu şiire henüz yazılmış yorum yazılmamış.
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|
