|
|
|

SİHİRLİ DEĞNEK
( Şiirin Hikayesini Görmek İçin Tıklayın )
Şiirin Hikayesi
DUYGULARIMI ÇOK YOĞUN HİSSEDEN VE SİHİRLİ DEĞNEĞİNİ DOKUNDURARAK BU DİZELERİN YAZILMASINA NEDEN OLAN GÖNÜL DOSTUMA TEŞEKKÜR , SEVGİ VE SAYGILARIMLA...
gün inmiş, güneş öpüşecek neredeyse sularla, akşamın hüznü düşmüş, sis arkasına saklı adalara, yavaştan solmaya başladı işte her yerde renkler, yanıyor uzak sahillerde ışıklar birer birer... bir çocuk durmuş yolun kenarında, sesinde göz yaşı, belli ki yoksulluğu diz boyu, su görmemiş saçları, elinde kağıt mendiller, sesleniyor gelene geçene, "babama ilaç alacağım , ne olur alın sizde bir tane"...
diğer köşeden geliyor simitçinin gevrek sesi, akşam simidi bunlar ile dolu yarıdan fazla tepsisi, kim bilir onu da kimler , hangi acılar bekliyor evinde, satabilse simitleri bir oyuncak alacak hasta kardeşine...
karşı kaldırımda bir kadın yürüyor vitrinlere bakarak, belli ki eski elbiselerinin yerine gördüklerini koyarak, biraz daha sıkıyor elindeki yarısı dolmamış fileyi, sıklaşıyor adımları, taşırmamak için içindeki öfkeyi...
biraz ilerideki iki genç sanki saklılar köşe başında, aşkları çığlık olmuş, dünyayı tadıyorlar dudaklarında, kenetlenmiş elleri, ne gelen umurlarında ne geçen, güzellikler yaratıyorlar kendi güzelliklerinden ...
bir adam, iki adım ötede sönmüş sanki bütün ışıkları, yılların yükünü taşımaktan çökmüş artık omuzları , belli ki tek düşüncesi bir an önce evine ulaşmak, kaldı ise son sevdikleri, tükenmeden onlara kavuşmak...
bende onların arasındayım, gidiyorum evime , ama yüreğimin yarısını bırakarak onların yüreğine, birden nasıl istedim o an, sihirli bir değneğim olmasını, hepsinin gönlünün muradı için, üstlerine dokunmasını...
gün indi artık, güneşi yutuverdi dalgasız siyah sular , kendi dünyalarına çekilmeye başladı bile o insanlar, şimdi önümdeki kağıda bir melek resmi çiziyorum, eline ucunda yıldızlar saklı , sihirli değnek veriyorum...
Nursen ATEŞ 13.07.2008 kızıltoprak
|
|
|
Acaba Nedir?:
adım
,
artık
,
bir
,
çocuk
,
daha
,
dolu
,
gelen
,
gevrek
,
gidiyorum
,
gün
,
güneş
,
hasta
,
iki
,
ile
,
kadın
,
kâğıt
,
köşe
,
nasıl
,
o
,
olur
,
saklı
,
siyah
,
son
,
su
|
|
|
14 Temmuz 2008 Pazartesi 21:41:09
bu şiiri ben dogrusu çok begendim jale keskinin yitirilmiş zamanın çocuklarıyız şiirini hatıladım kalem tercüman yüregin figane yanan bülbül olsun şaire
|
|
|
|
14 Temmuz 2008 Pazartesi 12:29:42
bende onların arasındayım, gidiyorum evime , ama yüreğimin yarısını bırakarak onların yüreğine, birden nasıl istedim o an, sihirli bir değneğim olmasını, hepsinin gönlünün muradı için, üstlerine dokunmasını...
gün indi artık, güneşi yutuverdi dalgasız siyah sular , kendi dünyalarına çekilmeye başladı bile o insanlar, şimdi önümdeki kağıda bir melek resmi çiziyorum, eline ucunda yıldızlar saklı , sihirli değnek veriyorum...
YAZAN VE DÜŞÜNEN YÜREK DERT GÖRMESİN.RABATLI
|
|
|
|
14 Temmuz 2008 Pazartesi 10:51:45
indi artık, güneşi yutuverdi dalgasız siyah sular , kendi dünyalarına çekilmeye başladı bile o insanlar, şimdi önümdeki kağıda bir melek resmi çiziyorum, eline ucunda yıldızlar saklı , sihirli değnek veriyorum...
Kutluyorum ,çok güzel imgelerle yoğurulmuş güzel bir şiir okudum.
|
|
|
|
14 Temmuz 2008 Pazartesi 10:17:05
gün indi artık, güneşi yutuverdi dalgasız siyah sular , kendi dünyalarına çekilmeye başladı bile o insanlar, şimdi önümdeki kağıda bir melek resmi çiziyorum, eline ucunda yıldızlar saklı , sihirli değnek veriyorum...
İYİ GÖZLENMİŞ BİR AKŞA,TARİF VE ANLATIM GÜZELDİ
|
|
|
|
14 Temmuz 2008 Pazartesi 09:11:28
duygu yüklü içten ve samimi doygularlar yazılan bir şiir. okurken haz veriyor. güzel bir anlatımınız var. yürekden kutluyorum güzel insan kaleminiz dik ve dayım olsun. güzel insan....
|
|
Okuduğunuz yorum şiirin sahibi tarafından etkili yorum olarak seçilmiştir.
|
|
14 Temmuz 2008 Pazartesi 02:52:32
bir çocuk durmuş yolun kenarında, sesinde göz yaşı, belli ki yoksulluğu diz boyu, su görmemiş saçları, elinde kağıt mendiller, sesleniyor gelene geçene, "babama ilaç alacağım , ne olur alın sizde bir tane"...
adım başı izlediğimiz kareler gönül dostu.. geçenlerde annemle kadköy balıkçılar sokağındaydık...İnan o sokağı çok sevmeme rağmen burnumdan geldi... beş altı tan kadın ufak bebeleri kollarına takmışlar dileniyorlardı. yardımda bulunmayanlarada küfür ediyorlardı...Biz bir masada oturmuş çay içiyorduk annemle... Asıl ilginç olan dört yol ağzında oluyordu ki... Anneler değişiyor çocuklar aynı kalıp görüntüyü tekrarlıyorlardı.... Tabikii ben bu sahneye fazla seyirci kalamadım... Yakında yeni bir yazı çalışmamda paylaşacağım...
Şiir çok çok güzeldi, gözlerime toz kaçtı...tema özel seçki... sevgimle Nursen hanım... papatyalar bıraktım sayfanıza... Maviler her daim yüreğinize...
|
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|