BEN ’BİZİ’ ÇOK ÖZLEDİM. (SEN BENİM EFSANEM)

Hani Kuşlara Özenircesine,

Hasret Kanat Olduğunda, Uçup Gidilir Ya Hep?

Ve Her Şey Gibi Seni de,

Ardında Bırakmışlığı İle Kalınır Ya?



Sanki Tümüyle Onlar Hiç Yaşanmamış,

Sanki Her Şey Tatlı Bir Rüya, Koca Bir Yalan;

Karanlığın İçerisindeki Mavi Bir Hayalmişçesine…

Tüm Gerçekleriyse Nedendir Bilinmez, Yazık ki İnkâr Edercesine!



"Peki, Yaşanan Onca Şey Neydi?" Gibisinden

Cevapları Hiç Bilinmeyecek Sorular Deryasında;

Ve O Kalınmaz Olası, Tarifsiz Yalnızlık Sancılarına

Yapa-Yalnız Bırakılmışlığınla Kalırsın sonra Ya?



Aşk İle Emzirdiğin Bebeğini Büyüttükçe Sevdanın Kucağında

Fark Etmeden Sen, Tepelerin Onun Gözlerinde Küçülür de,

Onu Taşıdığın Zirveler, Sen Eteğindeyken Baktığın Yer,

Artık İstesen de Yetişemediğin Uzakların Olur Sonra Ya?



Ve Her Şafak Söküşünde, Gün Batımı nı Yama ederken Yüreğine,

Tükenmeyecek Bir Nida Çakılı Kalır Ufukta.; Yok Sensiz Olmaz!

Vuslat Dualarında Bir Karasevdaya Dairdir Artık Grilenmiş Umutlar;

Hasret Türkülenir, Hüzün Zılgıtla Ağıda Döner Dağ Gibi Bağrında ya?


VE SEN BENİM EFSANEM!...


Gönül Evim, Yüreği Daüssılam

Küs Gel Artık, Yakın Olsa da, Uzaklara,

Sensizlik Ömrümü Kuruturken,

Ektiğim Yıldızlar Çiçeklerini Açtı;

Hasret Ateşten Dağ Yükü

Dallarımsa Taşıyamıyorlar Artık...



Gel Bebeğim, Hemen, Şimdi, Birazdan!

Vakit Şu An, Yarını Yok, Zaman Yook!

Ruhum Adeta Rücu da,

Bedenimi kendinden Sıyırıyor Sanki ;

Gel! Bir Kez Dahi Olsun Gel !

Gül Dudaklarından Çöl Tenime Can suyum,

Mavi Bir Çiğ Tanesi Düş Yaprağıma..

Son Kez Olsa da, İ

ki Elin Kanda Olsa da Gel!

Sen Benim Efsanem;

Yokluğuna Dayanmak Zor

Ben ’Bizi’ Çok Özledim.!.



Şiir:Zeki YÜNCÜOĞLU
Taslak 11-07-2008
İskenderun