|
|
|
YOKLUĞUNA
Sen yoksun.
Gecem yarım, günüm eksik.
Rüyalarım paramparça
Bu kaçıncı kor,
Kaçıncı ayrılık bilemiyorum.
Gözlerim kan kırmızısı
Sol yanım pusuda, sol yanım titrek
Ve tomurcuk gül gibi umutlarım
Sensizlik bağında bekliyor ürkek.
Sen yoksun..
Oysa ben sendeyim,
Benliğim de yok bende, bedenim de.
Geceye sığınmış özlemim
Özlemime savaş açmış hasretin.
Gece, alabildiğine kuşanmış sensizliği
Ve sensizlik tam on ikiden vurmuş beni.
Ooyyy Karacam, Karacagözlüm!
Sana muhtacım…
Ya geceyi, ya sensizliği üzerimden çek
Yalnızım, işgalde hudutlarım
Sığınabileceğim sen kaldın bir tek.
Sen yoksun…
Yokluğun var,
Saçlarınla boyanmış geceler,
Gözlerini andıran yıldızlar var bir de.
Kenan’a özenmiş bir ayrılık bu
Gece, zindana atılmış bir Yusuf.
Kokunla yoğrulmuş Yakup say beni,
İstersen gömleğine adanmış bir çift göz,
Gel yeter ki; gelirken beni de getir.
Bizimle doldur beni,
Kalmasın içimde bir şüphe, bir şek
Devrilsin tüm putlarım
Meydana çıksın gerçek…
N. KARAALİOĞLU
|
|
|
Acaba Nedir?:
ayrılık
,
ben
,
bir
,
çift
,
gibi
,
gül
,
kan
,
savaş
,
sol
,
tam
,
tüm
,
yeter
|
|
Bu şiire henüz yazılmış yorum yazılmamış.
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|
