GİT/MEYİLİM

Bir yudum içiyorum –sonra– hatıralardan/ Bir kez yazayım…
I.

Akşam geçti
Yalan kürsüsünde gecenin sözleri gezer
Dönüp durur da
Divanlardan divana sözlerim
Ben binlerce yıllık çınar altında gezenim
Kubbealtında mavi göğe ellerini uzatıp
Son med – cezirlerde adını
Kumlara yazanım
Mavi bulutlara yine erinmeden elini uzatıp
Gam deryasında boğulmuş bulutları arayanım da/ Nefes arası

Gözlerimi gezdiriyorum aynalar üstünde/
Bir ray buldum, çizgiler…
II.

Yağmurlar kapansın ayaklarına yücelerden
Yağmurlar çiselesin en son yazılmış gülbankın gülcesinden
Yerle gök dilensin feryadı
Özündeki cevhere Şeytan’ın secdesiz gününden
Bir duaya bandır yüreğini de sal sözlerini
Ellerine siner gözdeki güz ama
Yürekte kum fırtınaları eser, kıran düşmüş gül otağından

Kurak topraklar derslidir dudağından
Kurak topraklara gül düşürdüm
En son tütsünün yakıldığı ocaktan

Ne anber
Ne de misktir ciğerleri sarhoş eden
Bir yudum vedanın kokusudur
Candan bezdiren

Ve sağanak zamanı… Gelsin ilham…/ Dükkanlar kapanmadan
III.

Varmadan menzile, dillerim aşka kapalı
Kapansın ayağına sitemler özümden
Özge sevda örmeye güç yok ama heves belalarda kaldı
Kalmasın akıl bende
Vuslatlar değil ama, serzenişler gönül dergahına bende

Sevdayı ayazı alnından vuran zemheri nefesler çaldı

Gitmeliyim
Gitmeye meyilim
Aşkın üçüncü veda çekiminde/ Kip hikayedir artık

Git öte ey meyilim
Git/meyilim
IV.

Seyelân- ı âb- ı belâ, min’el eşk- i ziyân

Hünkar Baykara’dan meclisleri çekerken sözlerime
Ziyan akan gözyaşı, bela suyunun selindendir yine

Susmak çözüm mü, duvarlar ezberledi sessizliğimi
Kuru nehirlerde gezer, hayallerimin selsizliği
Şimdi içimden akar da sözlerim
Yüreğimin eleğinden geçmeden
Suskunum
Suskun uyudum

Ölümüm mü siler bu sözleri hatırandan
Yoksa bir vurgun hikayesi mi
Yollara söylenen türkülerden bir güldeste yaptım
Zamansız tutuklamalarda içinde gül açan türküleri
Zindanlara saldım

Gitmeliyim, gözlerine bakacak güç
Son nefese kaldı
V.

Sitem edecek kadar gönül mü düşürdüm
Kavgam kendimle, yanlış olan kendime kendimi sürgünüm
Bilsem de yılkı sevdaların
Gönlümdeki mezarlığını
Dile gelen sözlerimden duymazken pişmanlığı
Çünkü
Yaralıdır düşünceler

Akşam geçti
Yalan kürsüsünde gecenin sözleri gezer
Dönüp durur da
Divanlardan divana sözlerim

Avnî’den -ey vay- ları çaldım da

Bir kat daha ermeden/
Sildim
Hesabı