|
|
|
YORULDUM
Yıllarca Savaşdım durdum
anlamsızca,
Donkişot’un
yel değirmenlerine savaşıyla,
Yılmadım,
her bitişte bir doğuş aradım,
Yüreğim
yıkılmasın diye,
zincir vurdum…
Mantığa bıraktım,
süzüldüm durdum,
Yalandan nefret ettim,
kayboldum…
Doğrudan kaçtım,
yalanlara saklandım…
Aydınlık da,
mucize sandı görenler beni,
Karanlık zifiri gecelere sığındım!
Bir ucundan bir ucuna,
dünyayı tanıdım…
Ama hep,
seven nerde dedim…
Sevdaya
bir türküdür tutturduğum,
Umutsuz aşklara
doğuştur yaşadığım…
Gelmek bilmeyen ölüm meleğidir,
hasretle beklediğim…
Yaşamdır...
Her saniyede yalancı nedenler bulduğum.
|
|
|
Bu şiire henüz yazılmış yorum yazılmamış.
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|
