GÜL ÖKSÜZ KALDI

Sen ağladın
Gül öksüz kaldı
Ben ağladım
Güller çoğaldı

Ruh beden de yetimdi
Geldin ağıtlarına
Yüreğim güneşini dağladı

Can tükeniyor
Kan
Gözlerimden süzüldü
Ölüme direniyor

Adımlarım
Parke kaldıırımların terkesinde
Sonsuzluğu deniyor

Bendeydin-oysa-
Senin için-ellerini tutamıyorum ya-
"Öldü" deniyor

Öylece duruyorum
Belki bu-yokluğuna
Öksüz bir
Duru yorum

Ah bir bilseler
Bir bilseler
Nedir o
Üstünde ki beyaz elbiseler?

Yokluğundan
Kuduruyorum

Gerçek bu
Ben çağladım
Güller çoğaldı
Sen ağladın
O toprağın altında
Dil sözsüz kaldı
..........
Gül öksüz kaldı.....