|
|
|
Çayla Sen
Alıp da götürür tüm yorgunluğumu,
Elinde demlenmiş keklik kanı çay.
Dem dem bardağa süzülür dolunay.
Unutturur bana mahzunluğumu.
Parmakların kaşıkla bütünleşir.
Kaşık narinleşir, çaysa gülleşir.
Dağıtır matemi zevkle söyleşir.
Dindirirsin çayla susuzluğumu.
Her katre haz verir,senle içince.
Hayalin buğudur, çayın üstünde.
Adımız beraber çay günlüğünde.
Unuturur canım mutsuzluğumu.
Ankara,06.07.2008 İ.K
|
|
|
|
08 Temmuz 2008 Salı 22:28:11
ne güzeldir bir bardak çayı sevgiliyle yudumlarken sevgilerinde yudum yudum ruhtan ruha akması...çaya olan tiryakiliğin sevilene olan tiryakilikle tamamlanması...ne mutlu çay seven sevdiği olana...ne mutlu bir demlik çayı sevdiğiyle paylaşabilecek kadar sevdiğine yakın olana... bu şiir bana çok şey anlattı...yüreğimde ki sızıya dokundu...çaysız ve sevgisiz kalmayın...
|
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|
