|
|
|
Ney Sesi
Ağlayan bir seda matemi sardı…
Kamışın hüznüyle meyler döküldü.
Sesinde uhrevi bir elem vardı...
Neyzenin yüreği, boynu büküldü.
Aşka davetiye gönderin dedi.
Ser verin âşıklar sır verin dedi.
Gül yine nazına bin naz ekledi.
Bülbülün kederden bağrı söküldü
Sanki ol hazanı bir bahar etti...
Alev alev yaktı kalbi nar etti,
O seda sırları aşikâr etti.
Kalpleri gûş eden bir hû çekildi
Varlık bir meşakkat geldi insana.
Savruldu her biri ayrı bir yana.
Kapandı gözlerin üstüne mana,
Sevdanın yüzüne özden bakıldı.
Karıştı varlığın varı yoklara.
Huzurun zevkini serp dileklere.
Sevdalı gönüller uçtu göklere.
Kararmış kalplerin evi yıkıldı.
|
|
|
|
22 Ağustos 2008 Cuma 08:18:07
Şiiriniz çok güzeldi beğeniyle okudum yüreğinize sağlık ilhamınız bol ve her şey dilediğiniz gibi olsun selam ve sevgiyle...
|
|
|
|
13 Ağustos 2008 Çarşamba 00:38:50
sen harikasın
bak yine güzellikler ötesi coşmuş kalemin.
ilhamın daim olsun...
|
|
|
|
21 Temmuz 2008 Pazartesi 20:32:32
Teşekkürler yusuf bey sağolun.
|
|
|
|
20 Temmuz 2008 Pazar 23:59:43
Kutlanası dizeler.Kalemi tuten ellerine sağlık. Yüreğin dert görmesin. Saygılarımla.
|
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|
