|
|
|
SEN NE BİLİRSİN
Sen ne bilirsin ki aşkı,
Canını canına katıpta sevdin mi hiç?
Sen ne bilirsin ki alev alev yanmayı,
Uğruna gecelerini feda ettin mi hiç?
Ağladın mı gözlerin kan çanağı olana dek?
Tırnaklarını batırdın mı etine acıdan kıvranırken,
Kimse sesini duymasın diye, yastığını bastırıpta yüzüne,
Ağladın mı sabahın ilk saatlerine kadar?
Sen ne bilirsin ki ayrılığı,
Uzanıp dokunmak istedikçe sevgilinin ellerine,
Uzaklaştığını hissettin mi yavaş yavaş?
Bir kez dokunabilmek için saçının tellerine,
Geceler boyu dua ettin mi hiç?
Sen ne bilirsin ki ölüp ölüp dirilmeyi,
Yaz günü kar yağdımı umutlarına?
Yetinmeyi bildin mi yarin girince rüyalarına?
O’ na sarıldığını düşünüp her seferinde,
Sarıldın mı " O" diye bir oyuncağa?
Leyla ATİK/ İZMİR
23-Haziran-2008
Bu şiirin her hakkı saklıdır...
|
|
|
|
08 Temmuz 2008 Salı 16:53:03
Sen ne bilirsin ki ölüp ölüp dirilmeyi,
Yaz günü kar yağdımı umutlarına?
Yetinmeyi bildin mi yarin girince rüyalarına?
O’ na sarıldığını düşünüp her seferinde,
Sarıldın mı " O" diye bir oyuncağa?
Aşk tanımlanması çok zor bir duygu, herkesin başka bir tanımı vardır sanırım. Ama bu şiirde belirtildiği gibi duygu seline kapılmak en iyi tarif sanırım.
Tebrikler şair.
|
|
|
|
05 Temmuz 2008 Cumartesi 16:33:00
Duygular çok yoğun hatta o kadar yoğun ki ete kemiğe bürünmüşler.
"Yaz günü kar yağdı mı umutlarına?"
Çok etkiyeci bir şiir.Özellikle bu cümle... Bende Umudu toprağa ekip filizlendirdim.Ama yaz günü karyağdırmak aklıma gelmemişti :)) Çalışmalarınızda başarılar.
|
|
|
|
05 Temmuz 2008 Cumartesi 15:59:21
MEDETKÂR
Değmezmiş uğrunda çektiğim çile
Sana söyleyecek sözüm yok artık
Tepeden tırnağa değişsen bile
Sevginde sevdanda gözüm yok artık
Medetkar İmdadım mağrur başına
Hiç insaf etmedi akan yaşına
Olmayan duanın düşme peşine
Kördüğüm olmuşuz çözüm yok artık
Ah çektim adını andığım yerde
Ateşler yağdırdın yandığım derde
Nerede görülmüş güldüğüm nerde
Aynaya bakacak yüzüm yok artık
Rüyamdan azat et gül kokan teni
Tabirim hatama yormasın seni
Tövbemi bozamam mazur gör beni
Günaha girmeye luzüm yok artık
Uşakla eserken kavak yelleri
Hicazla mestettin hoyrat elleri
Hüzzamla pas tutmuş bütün telleri
Ritmine uyacak sazım yok artık
Binlerce romana olsak da konu
Her zaman hüsranla bitmişti sonu
Hiç mi düşünmedin kırarken onu
Kalbime geçecek nazım yok artık
TUTKUN DURUKAN
|
|
|
|
05 Temmuz 2008 Cumartesi 14:56:00
Kıymetli Leylamız,
Güzel arkadaşım, böyle acımasız bir hakikati gözler önüne sürünce sen... Var ya; yüreğim paramparça oluyor, biliyor musun?
Bu nasıl bir yaşanmışlıktırki hissiyatında; demlenmiş ruhunda, içtikçe şiirini, sarhoş ediyor beni!
Sözüm yok, acının üzerine.
Selam, sevgi ve saygılarımla beraber diyorumki: "Muhabbetle kal" Özlemce...
|
|
|
|
05 Temmuz 2008 Cumartesi 14:44:41
Sen ne bilirsin ki ölüp ölüp dirilmeyi,
Yaz günü kar yağdımı umutlarına?
Yetinmeyi bildin mi yarin girince rüyalarına?
O’ na sarıldığını düşünüp her seferinde,
Sarıldın mı " O" diye bir oyuncağa?
Çok güzeldi.
Kutluyorum.
Saygılarımla.
|
|
|
|
05 Temmuz 2008 Cumartesi 14:41:46
Duygular coşmuş,çağlayanlara dönmüş..
Kutlarım kalemini...
|
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|
