|
|
05 Temmuz 2008 Cumartesi 10:38:31
KARDANADAM Önceleri kartopuyken Dönüştü kardanadama sevdamız. Eriyecekti günün birinde Her kardanadam gibi. Biliyorduk ikimiz. Beresi atkısı yoktu Öyle savunmasız Duyarlı ve narin Duruyordu hayatın ortasında. Kış güneşine dayandı Defalarca görünüp kaybolan. Ne yazık! Önce ilkbahar, sonra yaz geldi. Kavurucu sıcak engeller. İmkansızı istemek olurdu ’Yine kış gelecek;bekle, Dayan kardanadam’ demek. Bir kere eridi mi, bir daha Toparlanamayacağını bilerek. Bir kardanadamdı bizim sevdamız.
,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,, tebrikler... güzel bir şiir okudum sayfanızdan... hayaller gerçeklerden daha güzel ve etkileyicidir... erimeseydi belki de bu kadar güzel olmayacaktı... bazen işi oluruna bırakmak da güzel... selam ve sevgiler
|