|
|
03 Temmuz 2008 Perşembe 02:42:28
Temmuzda ateş semahı
Bir koyu karanlık ki eşkıya renginde Derin, küflü ve arsız; güneş kâr etmez, Işık alan tüm pencereler kurşun geçmez taş örülü Ay tutulmuş, gün vurulmuş, yum gözlerini, Derin, timsah uykusunda bir kale
Herkes kendi karanlığına sevdalı, Bu ateş başka niye ki bilen var mı zahidler Bir aşka düşülmüş canlar canevinden yaralı Bu yüzden Temmuzlar hep ateş semahı
Bense her semahta seni sorarım; bin yılın yitiğisin. İmbiklerden süzülmüşsün; ışığımsın, aydınlığım. Kan revan içindeyim, taşlanmışım, Şeytan giresiymiş içime; öyle denmiş, Havanlarda dövülmüşüm, kazanlarda haşlanmışım. Mansur�un Dar�ına çekilmişten beter, Derimi yüzmüşler ki Nesimi�yim. Temmuzum Sivas�ım, kanıma kene dadanmış Kan revan içinde Pir Sultanım
Şimdi �yüreklerin kulakları sağır�dır. Vicdanlar zindan içinde. Tellere şelpeledim nefesimi, geldi mi? Bağlamada bağır yanık; yüreği kızıl kan içinde.
Akbabalar dolaşır güneşten ötede, güneşten beride Güneşin türküleri susmuş, olur şey değil Cayır cayır yanar ki temmuz Temmuzun canı can evine dar gelir Payımıza ateş düşer gözlere cam kırığı Olası değil canlar; bu ölümler bana ar gelir
|