|
|
|
HÜZNÜN TÜRKÜSÜ
Günlerden 07.08.1998
İmzaladı uzatılan dilekçeyi,
Bir yaprak düştü havaya,
Sonra da yalnızlığın sessizliği...
Anlaşmışlar hüzünle,
Ayrıldılar;
Birer saat arayla
Savcısı,hakimi ve kaymakamı,
Yolculukları;
Yozgat-Çekerek,
Malatya,
Avusturya-Viyana,
Belki de Emre’nin dediği gibi
“Aremikaya”,
El salladı hızla geçen arabalara
Lastik Pabuçlu çocuk,
Görmediler O’nu,
Geri bakmamanın...
Karşı dağlar dökmekte gözyaşlarını
Fırat’a…
Fırat; sessiz,donuk,vurdumduymaz,
Ağaçlar gri,
Ne sıcak,ne cırcır böceklerinin çığırtkanlıkları
Ne de gün batımının kızıllığı,
Doğanyol’un hakimi hüzündü artık...
|
|
|
|
22 Temmuz 2008 Salı 12:13:02
Şiirinizin arkasındaki resim ve yazının beyaz oluşu okumayı güçleştiriyor....
Hüznü en güzel anlatan sonbahar diye düşünürüm Ya siz??
|
|
Okuduğunuz yorum şiirin sahibi tarafından etkili yorum olarak seçilmiştir.
|
|
22 Temmuz 2008 Salı 12:11:01
Yüreğinde hüzünler, acılar ağır geliyorsa insana,
çığlıkları da acı ve hüzünlü döküilüyor dizelere...
Şiir sesiniz içimdeki hüzünleri savursa da okurken, okudum , okuyacağım şiirlerinizi.
Maviliklerde olun sevgilerle..
|
|
|
|
01 Temmuz 2008 Salı 12:07:28
Karşı dağlar dökmekte gözyaşlarını
Fırat’a…
Fırat; sessiz,donuk,vurdumduymaz,
Ağaçlar gri,
Ne sıcak,ne cırcır böceklerinin çığırtkanlıkları
Ne de gün batımının kızıllığı,
Doğanyol’un hakimi hüzündü artık...
YAZAN VE DÜŞÜNEN YÜREĞE SAĞLIK.RABATLI
|
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|
