|
|
|
ÖLÜM FERMANIM
Bu ayrılık, yetsin artık
Sen yoluna, ben yoluma.
Umut sökük, hayal yırtık
Sen yoluna, ben yoluma.
Ayrılmamız zor olsa da
Kalpler yanıp, kor olsa da
Diktiğimiz gül solsa da
Sen yoluna, ben yoluma.
İster ağla, ister avun
İster seni, bensiz savun
Sen Musa ol, ben Firavun!
Sen yoluna, ben yoluma.
Hiç gülmedi, hayat bana
Bu Delikız, sırat bana
Murat sana, Vuslat bana
Sen yoluna, ben yoluma.
Gülüşünde biraz durak
Yap saçına, beni tarak
Gözlerini bana bırak
Sen yoluna, ben yoluma.
Bak kalmadı, hiç dermanım
Sızılıyor her bir yanım
Öldür beni, ver fermanım
Sen yoluna, ben yoluma.
Ne bitmeyen uzun yoldu
Gençliğimiz ayrı soldu
Niyazi’yi, say ki öldü
Sen yoluna, ben yoluma.
N. KARAALİOĞLU
|
|
|
|
30 Haziran 2008 Pazartesi 16:24:32
Ne bitmeyen uzun yoldu
Gençliğimiz ayrı soldu
Niyazi’yi, say ki öldü
Sen yoluna, ben yoluma.
4+4 güzel bir şiirdi tebrikler
selamlarımla
|
|
|
|
30 Haziran 2008 Pazartesi 06:51:22
Tebrik ederim.
|
|
|
|
30 Haziran 2008 Pazartesi 01:55:38
gönlünüze sağlık
çok güzel bir şiirdi
|
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|
