Terli Güneş

Kıpırdamadan aklını tuttu
Düş enginliğine düş(müş)tü
Mızrabın tınısına uydu bu yüzden
O(y)nayacaktı


İcabında gerekli sözlerini
Arakladı gönül hanesinden
Mastarasız sevecek gibi
Hayret/imi yüklü gemisine
Kalkış verdi


Çoğul sevdaları büyüme zamanı
Geri çağırdı hengamesini
Dur sus bilmeyecek kadardı kalbi
Bir kez daha
Hayata İbrahimi durdu
Temiz bir tebessüm olacaktı


Çok azın gailesine girmişti bir kez
Azalmak kadrine uğrak vermişti
Sabırsız bir kasıtla
Tüketmek üzere ömrünü
Yola çıkmıştı seheri beklemeden
Makus ve mahzun bir akşamdan