tek varlığım

her gece işkencelerle
dirhem dirhem kanatılıyor ruhum
hapsolduğu bedenimin içinde
hatıralar nöbet tutuyor başında
koğuşu zindan en karasından...
ve alıştı artık hayatı
bölünmüş olarak görmeyi
parmaklıklar arasından...

yoktu azrailin elinde
ruhu öldüren...
ama vardı senin elinde
öldürmekten beter eden
bir silah...

bir silah kurşunu yokluğun
saplanır gözümü her açışımda
bilmem kaçıncı defa yaralanmış kalbime
hala nasıl olur da yer bulur her kurşun orada şaşırırım
halbuki çoktan delik deşik olmalıydı
artık oraya gelen kurşun değmeden bir yere
geçip gitmeliydi benden iz bırakmadan
ama olur mu hiç
işte atılan her kurşun yer buluyor kalbimde.
ama kalbim bir yer bulamıyor sığınacak.

yoktu benim sen varım olmadan önce
ne beni her gün vuran silahım
ne kalbimde yer bulan kurşunum.

yoktu benim bir yokum bile
sen varım olmadan önce
şiir mükemmele yakın..
yorum yazmak paraylamı anlamış değilim bu milleti..
şu güzelim şiirin zevkinden mahrum kalınmışlık mıdır şairlik..
o bana yorum yazdı ben de oa yazayım anlayışını ne zama geçeceğiz...
şiirler yorumlandıkça kalemler heveslenir..
ben şahsen öyleyim..
mademki burası paylaşım sitesi... paylaşan varda paylaşımmı yok..
evet yok..
malesef...
şiirlerimize ve genç kalemlerimize biraz saygı gösterelim.. onlar yalnız bırakmakla kendimizi geliştirebilecekmiyiz...
içten bir yorum..
yada ağır bir eleştiri...
şair bu şiiri paylaşırken bunları göze almıştır emin olun bundan..
SEVGİLİ ŞAİRİM YÜREĞİNE SAĞLIK..
ÇOK GÜZEL YAZMIŞSIN..
KALEMİN USANMADAN YAZMASI DİLEĞİYLE...

dostum sen de benim gibi pesimist ruhlusun ama bazen perdeleri aralamak gerek. şiirin oldukça güzeldi başarılar dilerim..