|
|
|
Bizim Söylencemiz...
Kilitlenen yaşamın
ya da sisli kentlerin ardından
yarım kalmış güneş ışığı gibi
bıraktı kendini
şarkıların hasadını yaptı
zevklerin bıraktıklarını nimetlendi
elleri el
göğsü-kirli-düşler taşıyordu
o
sendin
bendim ya da birey olamamanın
hıncını taşıyan;
Kürdün mavi düşüydü
kimi zaman ilahi
kimi zaman kendini okudu
ezil-miş-miş
ya da
düş-ü-rül-müş,düş artığı
o
sendin
o
birey olamamanın hıncını taşıyan
yaralı düşleri olan Sis çocuğuydu
peki kim anlatacak
gerçek düşü
dengbéj söylencelerinin mitolojisini
yarına hangi işçinin türküleri taşınacak...
o sendin
o bendim
ya da kendi olamayan
ki,olmak istemeyen
hep başkası olan
ve de çırpınan BİZ’dik...
|
|
|
|
24 Haziran 2008 Salı 15:01:38
Peki kimdiniz ?
|
|
|
|
24 Haziran 2008 Salı 10:21:43
o sendin
o bendim
ya da kendi olamayan
ki,olmak istemeyen
hep başkası olan
ve de çırpınan BİZ’dik...
YÜREĞİNİZE SAĞLIK GÜZEL BİR ŞİİR OKUTTUNUZ
|
|
|
|
24 Haziran 2008 Salı 10:09:04
çok güzel sevgili dostum! ellerine sağlık ,şiirin salt "aşk-meşk" uğraşı olmadığını aslında şiirin yaşamın her yanında olduğunu bir kez daha hatırlattığın için ayrıca teşekkür ediyorum.spaz!
n.erdim tarafından 6/24/2008 10:09:47 AM zamanında düzenlenmiştir.
|
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|
