|
|
23 Haziran 2008 Pazartesi 20:48:42
Umutlarım vardı pamuk bulutlarda Sarıp sarmaladığım İçine uzanınca Huzura vardığım
Düşlerim vardı pembe güllerde Burcu burcu soluduğum Soludukça Başka âleme daldığım
Bir sevdiğim vardı Kar beyaz yüreğimde Adını andıkça Hep çocuk kaldığım
Hüzünlerin gölgesinde bile Mutlu olmayı beceren Bir yüreğim vardı Yorgunluk nedir bilmeyen
Masum gözlerim vardı İhaneti, yalanı görmeyen Gözü kör olan şarkıları Dinlemeyen
Ve yüreğim vardı Kuş gibi çırpınan Çırpındıkça yaşamla dolan Hayata daha çok bağlanan
Öfkem vardı Tenimden süzülen Yağmur kadar safi Akıp giden Boşluğunu sevgiye terk eden
Hayat kandırdın beni Dünümü ararım Bu günün gölgesinde Geleceğim ipotekli Senin yalandan günlerinde
,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,, tebeikler dost kalem ve de şiir dostu....yine şiir yine hüzün...kıvamında güzel bir şiir olmuş... malesef yıllar insandan çok şeyler götürürüyor...bel ki de bu kaybettiğimiz güzelliklerle "tecrübe" kazanıyoruz... çoğu zaman da kaybettiklerimizin farkına geç varıyoruz.... Ama her şeye, hayattaki tüm olumsuzluklara rağmen dostlarla yaşamak, şiirle meşgul olmak çok güzel...hayat bağımız ortak noktamız... selam ve sevgiler efendim.... esen kalın....
|