|
|
24 Haziran 2008 Salı 00:21:13
Tebrik, takdir ve selamlarımla.
|
|
|
|
23 Haziran 2008 Pazartesi 23:58:58
avluya açılan demir kapıdan
bitkin bir halde geçerken
vahşi bir rüzgarın elini ensesinde hissetti
ürperdi...
son kez başını göğe çevirdi
yıldızlar kömür
bulutların beti benzi küldü
öykü tadında
her zamanki gibi yine kalemin mahir dokunuşları
yüreğinize sağlık aslı hanım
saygımla
|
|
|
|
23 Haziran 2008 Pazartesi 23:03:12
koca çınar hazin bir şekilde devrilirken
dağ taş inledi
sararmış yapraklar düştü
örselenmiş ömrün üzerine...
Şiirde dil sadeliği çok önemlidir. Ne söyleceğini allayıp pullamadan arı bir şekilde şiirle okura sunmak için belli bir birikimin olması gerekir. Her şiirinde olduğu gibi bu şiirde de aynısın gördüm..
Tebriklerimle şair kardeşim.
|
|
|
|
23 Haziran 2008 Pazartesi 23:02:14
son kez başını göğe çevirdi
yıldızlar kömür
bulutların beti benzi küldü
Sevgili Aslı
Farklı bir noktaya değinmişsin sözcelerinde.
Hayatın gerçeğini şiirleştirmek kararan düşleri işleyen sosyal dizelerdi.
Beğenimle sevgilerimle
Şiirle…
|
|
|
|
23 Haziran 2008 Pazartesi 22:25:51
Bu düyada hepimiz mahkumuz yaşamaya tıpkı ölmeye mahkum olduğumuz gibi...
güzeldi, sevgilerimle ........
|
|
|
|
23 Haziran 2008 Pazartesi 21:52:25
hiç boş değil...
bir şeyleri kurcaladığı çok belli şiirin
detayları sık değil
olanlarda çok çarpıcı
sekiz ayrı bölünme de
sekiz bin his ve yaşanmışlık var
en sevdiğim
giz dolu derin şiirler..
denizin ter atması gibi,,,,
kurcalamaktan en çok hoşlandığım...
sizi okumak hep güzel..
çok yaşayın
ki
daha çok okuyayım,,,,
sevgi çok...
|
|
|
|
23 Haziran 2008 Pazartesi 21:35:40
Saygı değer saba35;
son kez başını göğe çevirdi
yıldızlar kömür
bulutların beti benzi küldü
Bu güzel dizeleri Yazan yüreğin Kalemi daim olsun..Mutluluk yüreginizden tebessüm yüzünüzden asla eksik olmasın...
Sezai Binici/umut_adam/Erzurum..
Saygılarımla
|
|
|
|
23 Haziran 2008 Pazartesi 20:50:10
koca çınar hazin bir şekilde devrilirken
dağ taş inledi
sararmış yapraklar düştü
örselenmiş ömrün üzerine...
yüreğine sağlık sabacım
sevgilerim her daim
hilal.
|
|
|
|
23 Haziran 2008 Pazartesi 19:36:14
Canissa öldü suçlu kim?
Şiirinden çok etkilendim çok...
Sevgi ve saygımla...
|
|
|
|
23 Haziran 2008 Pazartesi 19:33:29
mahkum olduğumuz her anın yitikliği ve içimizi ezişi geldi oturdu bağrıma. hele ki sonu idamsa!!!
ne denli sussak da aslında her birimiz birer mahkum değil miyiz kendi içimizde. o tabure asla çekilmesin ayaklarımızın altından
Sevgiyle
|
|
Okuduğunuz yorum şiirin sahibi tarafından etkili yorum olarak seçilmiştir.
|
|
23 Haziran 2008 Pazartesi 18:37:54
" mahkum "
şiirin girizgâh kısmında ;
bir mahkum'un fiziksel tasiviri ile şiire başlamış şair.
" aniden ıslak. küf kokulu bir siluet belirdi
taze gözyaşı izi kalan gözlerini sildi "
belki o girişinin pişmanlık vardı
ve belki o yüzden bu gözyaşı
sevdiği insandan ayrılmak gibi sanki
o acı da olabilir ağlaması
ve gözyaşı
hayata tutunduğu dalın kırılmasına benziyor...
" suskun
vakur adımlarla ilerledi " -> bu kısım tamam.
bu kısımda son iki dizede anlatılmak istenen galiba şuydu
mahkum'un kaldığı yerde ayaklarının uyuşkluğunun beyinene nüksetmesiydi sanki...
"hücrede uyuşan ayağındaki
karıncalar beynine hücum etti "
.
"kıvılcımlar saçan gözlerinden
kaybolan yılları film şeridi gibi geçti…
köhnemiş hayallerine son kez sarıldı
kırıldı kalem,umutlar tükendi… "
benzetme sanatlarının yoğunluğu var bu dizelerde ...
kıvılcımlı gözler
film şeridine bağalnmış eskimiş bir hayat
ve o hayallere son kez bakmak.
umutsuz gözlerle...
burda sanki istemeden olan veya gelişen birşeyler var.
olacağını bilmediği bir şeyi bile bile yaması
kenidini ateşe atıp kendine yanan birileri vardı sanki bu dizelerde
" ateş çemberinde
zehrini kendine akıtan akrep kadar çaresizdi "
hani bu yere gireceğime ölsem daha iyi dercesine bir ifade vardı.
belki de sonu ölüm olacak gibiydi
bu çaresizliğin...
kim bilir
"sıvası dökülmüş duvarlar ağlarken
depreşen acıları elinin tersiyle iteleyip ilerledi "
acılarını bulunduğu yerde çürütmeye çabalamış.
( psikolojik tanımla : bastırma )
" avluya açılan demir kapıdan
bitkin bir halde geçerken
vahşi bir rüzgarın elini ensesinde hissetti
ürperdi... "
çaresizliğin verdiği bir yorgunluktan sonra
rüzgâr misali kaderin yüzüne şamarı atması gibi birşeydi.
rüzgâr çarpası : kaderin bir tokadı mı acaba ?
" son kez başını göğe çevirdi
yıldızlar kömür
bulutların beti benzi küldü "
ve o ana kadar hayat hakkında güzel düşünen biri
on andan sonra karamsar bir dünyaya götürüvermiş kenidi
ister veya istemez...
" koca çınar hazin bir şekilde devrilirken
dağ taş inledi
sararmış yapraklar düştü
örselenmiş ömrün üzerine... "
o mahkum yıllar ile çürümüş
çürütmüş kaderini...
Aslı'nda anlatılacak çok şey var.
sadece okumak var
tebrikler Aslı Abla
yine güzeldi.
yine içtendi.
Fecri'den...
"
Fecr-i Âti tarafından 6/23/2008 6:48:31 PM zamanında düzenlenmiştir.
|
|
|
|
23 Haziran 2008 Pazartesi 17:55:07
suskun
vakur adımlarla ilerledi
hücrede uyuşan ayağındaki
karıncalar beynine hücum etti
sıvası dökülmüş duvarlar ağlarken
depreşen acıları elinin tersiyle iteleyip ilerledi
avluya açılan demir kapıdan
bitkin bir halde geçerken
vahşi bir rüzgarın elini ensesinde hissetti
ürperdi...
ben sevdiğim cümleleri bunlar olarak belirledim..bunun hayal gücüyle oluşabileceğine kanaat getiremiyorum..başka birinin hayatı ise detaylı anlatım var..hayal gücüyse çok güçlü..kendi yaşamı ise yazması kolay yaşaması çok zor..
yüreğinize sağlık..şiir tadında kalın..
|
|
|
|
23 Haziran 2008 Pazartesi 17:25:18
Harikaydi...
Cok güzel vurgularla yazilmis cok anlamli bir siirdi...
Kutlarim güzel yüreginizi.
|
|
|
|
23 Haziran 2008 Pazartesi 16:59:41
seherin alacası düştü
gıcırdayarak açılan zindan kapısına
aniden ıslak. küf kokulu bir siluet belirdi
taze gözyaşı izi kalan gözlerini sildi
suskun
vakur adımlarla ilerledi
hücrede uyuşan ayağındaki
karıncalar beynine hücum etti
kıvılcımlar saçan gözlerinden
kaybolan yılları film şeridi gibi geçti…
köhnemiş hayallerine son kez sarıldı
kırıldı kalem,umutlar tükendi…
ateş çemberinde
zehrini kendine akıtan akrep kadar çaresizdi
sıvası dökülmüş duvarlar ağlarken
depreşen acıları elinin tersiyle iteleyip ilerledi
avluya açılan demir kapıdan
bitkin bir halde geçerken
vahşi bir rüzgarın elini ensesinde hissetti
ürperdi...
son kez başını göğe çevirdi
yıldızlar kömür
bulutların beti benzi küldü
koca çınar hazin bir şekilde devrilirken
dağ taş inledi
sararmış yapraklar düştü
örselenmiş ömrün üzerine...
yaşam bazen idam sehpasıdır insanın, duyu ve düşücelerine hapseder duvarlar ilmiğinde donarak düşler, bazen iliği olur aşklar sevdalar, ve dost celladı olur yüreğin ... sanırım böyle hazin bir son ... ve kırık salda cansız umutlarına sarılmış beden, toparkmış e sadık sevgili, en sadık yar, en sadık dost ve her şeyi ebediyyen...
harika bir betimleme ve vurgulu bir anlatım... yüreğinize sağlık tebrikler...
|
|
|
|
23 Haziran 2008 Pazartesi 16:22:06
kıvılcımlar saçan gözlerinden
kaybolan yılları film şeridi gibi geçti…
köhnemiş hayallerine son kez sarıldı
kırıldı kalem,umutlar tükendi…
ÇOk güzeldi
seçtiklerime aldım
sanki olay kahramanı mahkumun yanında gibi hissettim kendimi
yürekten kutlarım başarınızı
sevgi ve hürmetimle
|
|
