|
|
20 Haziran 2008 Cuma 11:59:10
"yalnızlık kalabalıksız olmak demek değil ki
şiir yazmak bazen"
Benim, onun, ötekinin, hatta berikinin yaşadıkları işte... Abbas Amca'nın siniri hatta.
Bir şairi şair yapan, herkesin yaşadığına kendi penceresinden bakıp önce, sonra kendi tenceresinde harmanlayıp, aynı yemeği herkes pişirse bile, o yemeğe bambaşka bir lezzet katarak ve bunu abartmayarak, unlara, bun'lara, soslara bulamayarak, başka... bambaşka bir şey yaparak sunmaktır biraz. Tıpkı deneyimli bir aşçı gibi.
Şimdi ben bunun tarifini istesem tutar bana verir. Yapabilir miyim aynısını? Yok... Neden yapamam? Üslup diyoruz biz buna. Benimki başka onunki başka ötekininki başka. Abbas amcanın bile var. O da ciğerleri kesiyor işte. Hayat öyle bir şey... Yazmak da böyle bir şey işte. Hem...
"yalnızlık kalabalıksız olmak demek değil ki
şiir yazmak bazen"
Bu kadar basittir işte.
Hayat kadar, sokak kadar, zorlanmamış, kasılmamış, yaşıyormuşcasına yazılmış bir şiir kadar basit
Ve yaşaması şöyle dursun da; yazılması bir o kadar da zor/ şair olamayana...
Saygımla,
|
