Düşlerin nü şiiri

Kadın


güzel, gül/eller
Babil’in asma bahçelerinde salınır gibi..
ayakları çıplaktı
ve hüzün kokardı aşk kentleri
bastığı toprak titrediginde
omuzlarından dökülürdü acıları
çıplak benligine.
bir tek rüzgar öperdi usulca her gece
birde zalimin düşleri geçerdi içinden
ezercesine..

geçit yoktu yüreğinin aşk dehlizin de
kimselere
aklın da kalan son cümleyi devirirdi kadehinden
yalnızca sevdiğine



adam


geceyi deler gibi keskin bakardı
ve delice..
eskimişti yüzü hüzünün tek saatlerin de
yüreğinde zaferlere giden acıdan bir yol
hayatın ayazı, göğüs kafesini yırtan bir kol
ve yine aşktı yön gösteren,
göğünde yıldızı
kilitledi beyninin içine kadının adını
bütün yenilgiler zaferdir dedi kadın ,
kollarında
ve bütün ağlayışlar sona erdi,
aşk acıttığında


düş



siyaha kıvrılır nehirlerin elleri sessizliğinde
içine düşülen bir çağlayan gibi akar gider arzular
gerçeği düşün gölgesinde yıkar
teslim olmaktır çizgilerce uzayan isteklere
derin rüyalara meydan okurcasına cesur...
karanfil asılır kadının buğday tenine
düş/er adam kadının kirpiklerine



nü


ateştir,kordur küle döner soğudukça ter gizlerinde
kabarır aşk,
dalgalar gibi düşlerin sonsuz diplerinde
okyanus biter ,fırtına diner...
artık onlar ayrı bedenlerde bir olan çığlıktır
bir soluk alımı kalır geriye
ve yangın sonrası ten acıları
............



biter düşler,
cennet yağmalanmıştır..




YILDIZ