|
|
|
BENİM BABAM YOK…
Bir avuç dolusu toprak geçmişim
Zemheride boynuma asılı bukağılar kadar ağır zaman
Ağla diyor uzaktan bir ses
Omzumda hayali bir el
Ağlayamam…
Bir fotoğrafta hep aynı gülümseyen yüzün kadar aynısın hayata
Gidişlerin
Öksüz, yalnız bırakışların…
İsyanlarıma karışan hıçkırık seslerinde nefesin
Ben gittin diyorum
Sen geldim diyorsun rüyalarımda bana
İnanmayışlarıma sarılırken hayat
Sen aynı gözlerde
Aynı kokuda
Baba,
Yoksun diye ağlarken sana
Tenimde kokun
Ve
Uçurumlar büyürken
Ve sen aynı bakarken bana
Ben hıçkırıklarına sığındığım bu gece
Seni çok özledim Baba…
Bir armağanım yok
Senin anlattığın masallarımdan başka
Adın yankılanırken ve ben her adını andığımda
Gözyaşlarımı verebiliyorum sana
Bilirim kızarsın
Bana bu kez kızma, kızına kızma baba.
|
|
|
|
07 Eylül 2008 Pazar 03:39:37
tebrikler
|
|
|
|
15 Haziran 2008 Pazar 06:00:21
Duygusal ve o kadarda samimi dizeler
kutlarım
|
|
|
|
14 Haziran 2008 Cumartesi 10:20:02
Hissedilen babasızlığa etkili bir anlatım.
Tebrikler.
|
|
|
|
14 Haziran 2008 Cumartesi 00:02:30
SENDE BU YÜREK OLDUKÇA,
YÜRÜ... KALEMİN ÇOK KESKİN. SAYGILAR...
|
|
|
|
13 Haziran 2008 Cuma 23:59:56
bilirim...
ritmi bozuk akordiyon sesine benzer
biçimsiz
şekilsiz
bozuk...
çok güzel
çok beğendim...
|
|
|
|
13 Haziran 2008 Cuma 23:43:38
TEBRİKLER....ÇOK DUYGULANDIK.........
|
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|
