verilenler-istenenler

e.f sanırım Erhan Fuçucu:) üç yarabandı var, gökten üç yara bandı indi, ya üç yaramız var ya da sadece üçünü kapatabilecek bandımız... sen başka türlü bakıyosun hayata.. bu nefis bişey

çok teşekkür ederim. çok da güzel uydurmuşsun şiirleri, güzel olmuş. böyle devam et..

Verip te istemek olur mu ? Veriyorsun alma onda kalsın. Bir çoban dahi Meccanen veriyor sevgilerini , teslim ettikleri Koyun sürülerine. Ne için onlardan aldığı bir çökelek dahi olsa mutlu, huzurlu. O yaylalarda, dağlarda özgürce geziyor. Hemde alabildiğine Vermek ? Osmanlı kültürü ile yetişen incili çavuş'u bilirsin. Seraskerdir. Yaşlanınca Padişah göstermiş olduğu Yiğitliğine karşı ulufe olarak bir çiftlik bağışlar. Hiç evlenmemiştir. Sert mizaçlı birisidir. Acem Şahı elçisini gönderir. Padişaha hediyeler verir. Birde name yazmıştır. Ben çok zenginim, güçlüyüm diye. Padişah bir elçi gönderip iadei ziyarette bulundurmak ister. Acem şahının düşüncesini anlarlar. Gelen elçiye, koskoca osmanlı imparatorluğunun elçisine diz çöktürecektir. Saygı babında. Kimse cesaret edemez. gitmeye.. En sonunda incili çavuşa haber salınır.Padişahın huzuruna çıkar. Durumu anlatırlar. Aman derler önünde diz çökme. Belki de senin kelleni vurduracktır diz çömediğin için. İncili çavuş cesur, hiç kimseye minnet etmeyen bir mizaca sahip birisi. Hazine dairesine git hediyeler için ne kadar altın lazımsa al yola düş derler. İncili çavuş kabul etmez. Bir şartla der. Acem şahına götüreceğim hediyenin parasını ben verirsem giderim der. Kabul edilir.İncili çavuş huzurdan çıkar. Çiftliğini, herşeyini satar. Bir kaftan yaptırır bütün parasıyla ve inciler işletir kaftanına. Sırtına giyer.Fermanı koynuna sokar. Acem şahının huzuruna varır. Bakar ki yerde hiç halı yok kaldırmışlar. Padişahın fermanını öpüp başına koyar ve şaha uzatır. Diz çökmez. Sırtından incili kaftanı çıkarır yere serer bağdaş kurup oturur. Bu durumu gören şah. korkuya kapılır. fütursuz bir elçi karşısında oturuyor. Birşey diyemez. İncili çavuş kalkar arkasına bakmadan yürür gider. Arkasından bağırır şah İncili kaftanı unuttun. Geri döner. Biz yere serip, üzerine oturduğumuz şeyi bir dahi sırtımıza almayız. Gördük ki şahın parası yok. Halı serememiş yerlere. Kafanımız örtü olsun der ve çıkar gider. O günden sonra incili çavuşu bir dahi gören olmamıştır. Nereye gittiği meçhul. Teşekkür ederim. Şiiriniz güzeldi. Gülümseyerek okudum. Kusura bakma biraz uzun yorum oldu. Saygılar sunarım gönlünüze.