|
|
|
SEV DEDİ GÖNLÜM YALNIZLIĞI NASIL DA ÇOĞALMIŞIM
Sev Dedi Gönlüm Yalnızlığı
Nasıl da Çoğalmışım
Ay Karanlık Ay batmış
Parçalanmış Gece Gece
Artık düşen yağmurlara üzülmüyorum
Sokaklar ıslanırken bir taraftan.
Sanırdım ki damlalar incinir yağmur yağarken
Onlar iniyor
Yeşeriyor kahverengiler
Menekşeler boynuma sarılıyor narinlikleriyle...
Zarif, bir o kadar ulu...
Ne zalim hayat ne zulüm gençliğim
Mutluluğu yaşamak için galiba olgun olamıyorum...
Eyvah
Heyhat
Diyenlerin yanında iskemlemi bulamıyorum.
ZAFER ÖĞRETEN
|
|
|
Acaba Nedir?:
ay
,
bir
,
galiba
,
gece
,
hayat
,
kadar
,
nasıl
,
o
,
sokaklar
,
yağmur
,
yanında
,
yaşamak
,
zulüm
|
|
Bu şiire henüz yazılmış yorum yazılmamış.
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|
