|
|
|
MECBURUM
Yalnızlığımla başbaşa oturmuş,
Kadehimdeki sonu seyrediyorum.
Ağacın son yaprağının düşüşünü,
Güneşin batışını,
Sessizlikteki çığlığımı dinliyorum.
Bir umut,
Bir ışık arıyorum karanlığımda
Tüm cesaretimi toplayıp
Haykırıyorum
İçimdekileri tutamıyorum
Seviyorum diye yalvarıyorum sana
Alıcağım cevabı da biliyorum
Ama üzgünüm Cennetim
Artık söylemeliyim
Seni...
Sonsuza dek kaybetmeliyim
Daha fazla umut bağlamamalıyım.
Hayatımı
Yalnızlığımla paylaşmalıyım
Ben sana,
Seni Seviyorum derken
Aslında idamlık ipimi çekiyordum
Beynime silahı dayamış
Tetiğie basıyordum.
Zor oldu bu kararı almak,
Ama mecburdum
Seni Sensiz yaşamak....
|
|
|
|
06 Haziran 2008 Cuma 17:02:47
Zor oldu bu kararı almak,
Ama mecburdum
Seni Sensiz yaşamak....
umarım hayırlı bı karar olur
yıne duygularını güzel dile getirmişsin
|
|
|
|
03 Haziran 2008 Salı 22:54:04
"seni sensiz yaşamak..."benimde böyle bir şiirim vardı.ve sizi çok iyi anlıyorum.onu onsuz yaşamak insanın gücüne gitse bile onu yaşamak yetiyor insana hayal olsa bile...neyseki hayatımızdan gittiklerinde anılarını bırakıyorlar.ya onlarıda alıp gitseler?yaşayamazdık kiii!
güzel bir paylaşımdı,tebrik ederim...
kaleminiz daim olsun,esenlikler...
|
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|
