|
|
02 Haziran 2008 Pazartesi 20:41:58
sevgili gamar;
şiiriniz bana "askıda kahve" hikayesini hatırlattı,paylaşmak isterim...
sanıyorum irlanda'daydı
kahve içmek isteyen müşterilerin bazıları iki kahve parası ödeyip;
"bir kahve diğeri askıda" diyorlardı ve garson bir kahve müşteriye veriyor diğeri içinse üzerinde kahve yazan bir kartonu panoya asıyordu...
amaç şuydu;
bazı sanatçıların (olmayada bilir) parasızlıktan ve fakat kahveden ve kafelerden mahrum kalmamaları için kahve içmelerine yardımcı olmaktı...
parası olmayan kişide garsona geliyor ve "bir kahve ama askıdan" diyordu...
böylece kahve üzerinden yakalanan yardımlaşma sürüp gitti hala var mıdır bilemiyorum...
bizdeyse bu kimi fırınlarca uygulandı bir ara, iki ekmek fiyatına bir ekmek alıyordunuz ve biri askıda diyordunuz...
ama bu bizde türkçe sinemaskop bir tavırla öyle deforme edildi ki vazgeçilmek zorunda kalındı hem de duyulduğunun ertesinde...
oysa ki ne güzel bir yardımlaşma duygusudur değil mi...
"bir ekmek de sana astım"
demeden asmak ...
şiir böyle bir şey işte uçuruverir birden bire insanı başka bir sürü yerlere...
tebriklerim ve sevgilerimle...
|
