OKUMA BE/ "Lâyıkın değilmiş bu cihanda kokusu seni senden alan tacı güzel..."

Git başımdan ey aşk sözlerine cevr ü cefa katan dertli bülbül!
Kanlı bağrınla feryad edip de derdini canıma satma bülbül!

Aşk dedikleri bir gizli pazardır ustam,
Gönlünü beyza hayaller ile doldurup dalmayasın.
Gözünü boyar da bir endamı güzel belanın rengine;
Bilmediğin handa muhabbet pazarı eylemek neyine.
Behey namı delim, kendi gönlünün taşrasını sorsalar bilmezsin,
Bu akla kalp kement atmıştır ya, sevdadan özge aşktan ezbersin.

Namert sofrasına oturma efem!
Yediklerin sonra burnundan zıkkım olup da gelir!
Birkaç lokma için yıkma helal seddini,
Yuf ulan de de kalk götür, ruhun bedenindeyken cesedini.
Aşk şerbeti ile rıza lokması ucuza düşmez gönle n’idersin;
Mihnetle başlayan sevda kuru ekmek gibidir, yersin ciğeri parelersin.

Lâyıkın değilmiş bu cihanda kokusu seni senden alan tacı güzel,
Aşk sözlerine cevr ü cefa katmayasın da, efkarım yeter ey bülbül!

“Utanma pazar dostluğu bozar”¹ yiğidim aşk susturmasın dilini.
Sakın kalbindeki zerrece kirini yıkama gözyaşın ile şimdi ,
Kan gözden damlayınca bahar gelmez muştu niyetine.
Ciğerinden esen kaç tipi eskitecek üzerindeki paltonu, reis söyle!
Zemheri olsa dört mevsimin aşkın yaktığınca yanmaz mısın?
Ayaz konar göçer de bir ciğerinden diğerine adamım susmazsın...

Poyraz yersin reis bu şehrin caddelerinde,
Sana kim açıl dedi deryaların en siyahına bu güz gecesinde!
Eli tetikte firari gibi gezmeli aşk yüklü iken gönülde,
Sonra etme de şikayet, yediğinde firakın mızrağını göğsüne.
Ve deme sakın “Sen misin bu sözleri söyleyen neyi anlarsın”,
Benim derdim bende mahpus, istersen soğuk pınardan da kanarsın.

Ciğerin dağlanmış, gözlerine pus dolmuş da aklın başına gelir bülbül!
Yetmez mi gözlerine dolan yaş ile kendini yeyip bitirdiğin ey bülbül!

Okuma ulan! Okuma laneti, kendin buldun da belanın seçmesini,
Şimdi titre artık bir sırçanın altında ayazı yemiş evsiz gibi.
Tanımadan sevme artık kaç kez daha söyleyeyim sana,
Verdiğin kendi özündür ya, son nefes bile olmaz buna diyet anla...
Anla ki kendince sevmeyeni sevme, özüm gardaşım böyle sızlanmazsın;
Önce özü bil, sonra katranı kaynatsan olmaz şeker, anlarsın.

"Salya sümük gezmek hani bizim raconda yok"tu derdin de kardeşim,
Racon dalgasını geç de gönlünce muhabbeti ara diyeyim.
Uylama² de ha! Uylama bitmiştir, pörsümüş pancardan olmaz sarma!
Beyhude yere harcama nefes, kıymetlidir bir nefes bu divanda!
Kolay mı yürek ilinde dalgalandırmak bayrağını bir gizli aşkın;
Sarı Zeybek³ misali karış karış vatan toprağını alır gibi yürek almalıydın.

Ötme kuyruğu yoluk horoz gibi senin baharın da böyle geçer bülbül!
İlla gül hikayesini okuma başımda, gül yok diyelim olsun sümbül!

Gör ki viran elde kaç sevda kalmıştır da, ermez nefesi feraha,
Gözleri kapalı giden yolcu öpeceksin vatan toprağını yakında.
Artık dinlemem sözlerini yok sözüm, sevdam bitti ölürüm artık diyenlere,
Vallahi delilikten paye veririm nafile bir sevdaya kendini verenlere...
Bu dünya dedikleri bir garip pazardır ustam önce bil kendi değerin!
Kendi değerini bil ki, değerini bilmeyenin değeri bilinmez bilesin!

Ali Rıza DUMAN

1. “Utanma pazar dostluğu bozar”, daha çok Sivas Yöresinde kullanılan bir atasözü
2. "Uylamak" Sivas Yöresinde kullanılan, inatla karışık ısrar ifadesi veren bir fiil
3. "Sarı Zeybek", elbette ki Gazi Mustafa Kemal ATATÜRK Paşamız