GARİP

Puslu bir hava.

Gönlümün hovardalığa elveda dediği bir Pazar sabahı.

Aklıma düştün işte.

İçmiyorum artık, söz verdim sana…

Beni sahte bir hasrete esir eyledin.

Nasıl bir vicdan sendeki.

Hep aynı yerde, hep aynı havayı solurken,

Ve hep aynı güne, aynı anda merhaba derken,

Ayrı ayrı yaşamak acaba neyin tesellisi.

…

Gariptir.

Sevdiğimi haykırmaktan korkuyorum.

Geç kalmışlık hissi,

İçten içe kanatıyor yüreğimi.

Olmayacağını düşünmek bu gönül işinin,

Bir o kayaya, bir bu kayaya savurup duruyor bedenimi.

Zamanın çok yetenekli olduğunu bilmek ve bunu hatıra getirmek,

Azda olsa rahatlatıyor benliğimi.

Gariptir.

Seviyorum.

Gariptir.

Seni seviyorum.

Garip.

Sence de değil mi?