KALEM/ "Sineye ermeden sinanı hançer- i aşkın ey canım"

ı.
Hançeri vardı en aziz sözlerin ki
Sessizce düşerdi kalbe

Sineye ermeden sinanı hançer- i aşkın ey canım
Kan ü can ile ferman- ı firaka kadem eyler mi kalem
Bir közü bile düşmeden sevda sözlerinin
Ezberden geçip dide- i dilden ateş alır mı kalem

Vuslatı yitiren dervişler gibi dolandım durdum
Kaybettim huzurumu aşknamelerde sis oldum

Bir meram/
ve

Dizgini tutamaz atlı gibi, yayından çıkmış ok gibi
Geri dönülmez yola girdim de asitanede lâl oldum
Sormadan söylenmez bu hâlin sözleri ki
Tutuklu gecelerde kendime seher demi ziyan oldum

Kıymadan cana, düşmeden dara, ölmeden ölür oldum
Dünyaya ilk dem ayak basan bala gibi kıyama durdum

Düşerdi dilime/
gamın efsunlu sözleri ki sildim efsaneyi

ıı.
Gerilirdi dile gelen en aziz sözlerde
Islık çalan, yakıp yıkan bir ok gibidir sevgilinin dili

Yürüyorum şimdi bab- ı efganı geçtikten sonra
Gönül obasında bir sözü tebessüme vermeden ermez kadem
Can ocağı meğerse hasret yaşları ile yanarmış
Toprağa değmeyen alından okumadan hubu bitmez kadem

Yürekte selamı, gönülde
/ateşi/ hissetmeden
Bir nurlu duayı
/nefese/ katıp cana yollamadan
Sultanın ayağının değdiği
/toprağa/ el sürmeden
Gözlerden akan yaşa karışıp ılık bir
/su/ gibi akmadan

Bin bir isimden doksan dokuza hikmetname yazar mı kalem

ııı.
Varsın son nefesten sonra dostu göreyim
Azrail ise emaneti almaya elçi, neden kötü diyeyim

Heceye düşmez bu kör düğüm sözlerimde
Efsane perdesini geçip de özden öze düşüşümde
Kanatlı kapılar önünde yaralıdır yüreğim de
Gel hele yaramı sarmaya iki cihanın Muhtar’ı söyle

Yanan od ki yüreğim/
mürekkep kanım olsa
Hatemdir bu canıma ismin/
göğe açılan ellerde selam dolsa
Bir duada ansızın senin adın/
bilinmez bir lisan ile dilime dolsa
Terini sildiğin ağaçtan düşer kağıda kalem/
deyip miraçtan beş gülü yazar kalem

ıv.
Sevda-yı burhan bilmeden sevince bir dilberi
Ciğere günah bir kirli nefes gibi dolarmış gizli gizli

Hasret pınarından bir kere içmeden harbice
Solgun benizlere gülistan yazar mı kalem
Uyku akan gözlerden çekmeden mahmurca bir lekeyi
O canlara selam söylemeden yazmaz sağdaki kalem

Bir sözüm kalsa da
Vesselam demeden yürümez kadem...

Bu demlik sözlerim kalsın sabaha/
beladan geçip vuslat yoluna ermeden
sitem oku yüreğe gizlice değmeden
ciğerparemi görmeden yazmaz kalem

Ali Rıza DUMAN (Atlı)