|
|
|
BABAMA(KARABEY)
Karabey,toplu mezar yüreğime gömdüm senide
Yakılmak üzere duruyorsun öylece
Kendini bir boşluğa attın ama kahbe bir hayata sattın benide
Nüfusundan birine daha çizgiyi attın böylece...
Karabey ,sen hep çocuksu yüreğimin korkusuydun
İki kaşının arasına çökünce hayat, ölümün kokusuydun
Öpsem ölecektim biliyordum ,öptüm yinede
Kendini bir avuç topraga attın ama yaktın benide...
|
|
|
|
29 Mayıs 2008 Perşembe 20:41:12
yakma, neden yakıyorsun...
hayatın bitince nasılsa bitecek öfke de...
her şey yalan olacak,değmez yakmalara...acıyı da sevmek gerek,o da duygu; öksüz mü yetim mi?..
bu şiire diyecek hiçbir şeyim yok..
tebrikler,çok güzeldi..
|
|
|
|
28 Mayıs 2008 Çarşamba 12:34:42
Öpsem ölecektim biliyordum ,öptüm yinede
Kendini bir avuç topraga attın ama yaktın benide...
============================================
Tebrikler....Sevdim satırlarını .
çok güzel bir şiir olmuş...
|
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|
