Kadınlar zayıftır;ama analar kuvvetlidir! Victor Hugo [Paylaş]
E-mail: Şifre: Facebook ile bağlan Üye ol | Şifremi Unuttum
Türkiye Şiir Platformu
ANASAYFA ŞİİRLER Edebiyat Defteri YAZILAR Edebiyat Defteri FORUM Edebiyat Defteri ETKİNLİKLER Edebiyat Defteri NEDİR? Edebiyat Defteri Kitap KİTAP  Edebiyat Defteri Tv TİVİ Edebiyat Defteri Sesli Şiirler MÜZİK Edebiyat Defteri BLOG Edebiyat Defteri Atölyeler ATÖLYE  Edebiyat Defteri BİCÜMLE Edebiyat Defteri ARAMA Edebiyat Defteri İLETİŞİM
Şiir Puan
1 2 3 4 5
 

10 10 2
Toplam: 10.0 puan
2 kişi puan vermiş.


Şiir Bilgi
12.7.2018 tarihinde eklendi.
137 çoğul gösterim
99 tekil gösterim
2 yorum
1 kişi beğendi.
Portfolyo: Genel
Şiiri Beğenenler
En son eklediği şiirler

BİTİŞ



Siyah - beyaz bir filmin bitiş sahnesindeyiz,
Yağmurlu bir havada, loş bir tren garında;
Ayrılığı haykıran kara tren düdüğü
Ve işte o düdüğün hüzünlü sesindeyiz...

Vagon penceresinde dalgın duran bir çift göz,
Bakışı sabitleşmiş peronda bir noktaya,
Loş havayı titreten bir kampana vuruyor
Ve yalnız bir adam var kalabalık içinde;
Dokunsalar düşecek, ayakta zor duruyor..

Sonra boşalan islim, o kocaman ’çuhhhh’ sesi,
Son bağları koparan bir canavar nefesi...
Sanki hiç istemeden, üşengeç kıpırdıyor
Yavaş yavaş dönüyor o yorgun tekerlekler,
Duyguların yüzlerde gölgelendiği an bu;
Kimi gurbete yolcu, kimini sıla bekler...

Ve trenle beraber, perondaki adam da
Yürümeye başlıyor, giderek hızlanarak.
Gözü hep o vagonun penceresine kitli,
Tren de sanki onu bekliyor nazlanarak...

Kalabalık peronda, çarparak sağa sola,
Başında fötr şapka, koşuyor şimdi adam,
Göz pınarına dolmuş damlayı gizleyerek
Bir yanda da vağonun penceresinde bir el,
Gözyaşıyla ıslanmış bir mendili sallıyor
Sırılsıklam gözlerle adamı izleyerek....

Mendilden dökülürken tükenen son umutlar,
Gözyaşı yağdırıyor sanki gökten bulutlar...
Adam son bir gayretle, trenle yarışıyor,
Mümkün olsa uçacak vagon penceresine.
Gözündeki damlaya, yağmurlar karışıyor...

Sonunda pes ediyor, içi dışı ıslanmış
Canlı cenaze gibi, bir direğe yaslanmış...

Filmin bu sahnesinde iki rolüm var benim;
Pencereden mendili sallayan el de benim,
Peronda ümitsizce koşan adam da ben’im....

Ünal Beşkese

(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.




adam beyaz bir bitiş canavar cenaze çift dalgın gökten gözyaşı hep hiç iki kampana kara kocaman o sıla sırılsıklam son şimdi tren üşengeç vagon ve yalnız yorgun
 Yorumlar
 BEHLÜLL
 
18 Temmuz 2018 Çarşamba 10:45:07
Güzel şiirinizi okuyunca, sanki Türk filmlerimizde yaşanmış acıklı bir dramı seyretmiş ve istasyonda sırılsıklam ıslanmış ve birlikte yaşamış gibi oldum. Gönlünüze sağlıklar diliyorum.
 Aksakal
 
12 Temmuz 2018 Perşembe 14:12:49
Baştan sona hüzün, acı, gözyaşı dolu bir ayrılık şiiri.Karatrenin vagon penceresinden şiirin bitişine kadar sallanan, bilinmeyen sevgilinin ıslak mendili ve peronda ruhuyla uçan, bedeni külçeleşmiş halde bir direk dibinde kalıveren diğer âşığın tükenmiş hâli ile şiir on kez okunsa değerdi.Ancak finalin iki sevgiliyi ayırmaya kıyamayan bitişi, şiirin emsalsiz güzelliğine bir kat daha değer katmıştı.Şiiriniz uzun süredir okumaya hasret kaldığım en güzel şiirlerden biriydi. Son şiirlerinizle hecedeki başarılarınızı da en yüksek noktaya ulaştırdığınızı görmekten sevinç, mutluluk duyarak gönülden tebriklerimi ifade ediyor, başarınıza ve sağlığınıza dua ediyorum... (Aksakal)


BİTİŞ şiirine yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.

Üye değilseniz üye olmak için tıklayın.


Üye ol Şifremi Unuttum