|
|
|
ADINI SİZ KOYUN- 23
şimdilerde...
bülbüle göğsünü açan gülün...bütün bahçeleri talan
şafak...
gündüzü dost biliyor geceyi düşman
bilmiyorki
gecenin rahminde bir cenindi...gündüzün katline uğramadan
..
gözbebeklerimiz...
avuçlarımızda tuttuğumuz gökyüzüne kanıyor
zincire vurmuşlar beyazı
nasıl da mutlu kokuşmuş kara gölgeler...
vicdanlar alev alev yanıyor
..
ülkemde...
bir kardelen düşmüyor her ölüye
kurşuna dost...
merheme düşman oluyor yara
ve karanlıklarda büyüttüğümüz zulüm...
kafeslerde yüreklerini bıraktırıyor kuşlara
.
pırıl pırıl yıldızlar kızıl saçlarından asılırken...ayaklar çırpınıyor...
tövbeden utanıyor suç
keşke kırılsaydım da yazmasaydım diye...ah çekiyor da kalem
niyaz etmiyor idam sehbası hiç
..
oysa cüceleşmeden önce...
kuşlar...kardeşce paylaşırdı gökyüzünü
mum yakardı aydınlığına sığınmak için insanlık...teriyle büyütürdü gülü
..
her yara kabuğa sevdalıydı
cellat merhameti...bir kâhinin azık torbasında değildi
iğde yapraklarında gökkuşakları demlenir
ihtilâle koşan deli rüzgarlar...
“insan yüzüne” değince...nasıl da ehlileşirdi
...
..
.
hangi rengi öpsek
yapraklar arasında kuruttuğumuz;...kelepir bir mavi
ve söylediğimiz...
ekmek arası iki türküydü
.
hayat:
kulaklarımızda acı bir çığlık değil
su gibi...
takılmadan akıp giden bir kum saati,
yüce bir dağın sukuneti,
sesi yitik bir gök gürültüsü
ve temize çekilmiş...tatlı bir öyküydü
..
/- insan :
- eşit doğmuyor öldüğü gibi/
kavanozda renk renk akide şekeri-/
.
//gönlümüzdeki insanlık:
birbiriyle barışık
sardıkça çiçek açan, açtıkça saran...maviş bir sarmaşık//
1997
*tahsin özmen, bez bebekler de üşür, çatım&baskı yay,ank, 2006
|
|
|
Acaba Nedir?:
2006
,
acı
,
bir
,
cellat
,
çiçek
,
deli
,
dost
,
düşman
,
gök
,
idam
,
iğde
,
iki
,
insan
,
kara
,
kardelen
,
keşke
,
kızıl
,
kum
,
mavi
,
nasıl
,
sığınmak
,
su
,
suç
,
ve
|
|
|
24 Mayıs 2008 Cumartesi 21:25:52
kutlarım ilham veren şiirinizi
kaleminiz daim olsun
mükemmeldi
sevgi ve hürmetimle
|
|
|
|
24 Mayıs 2008 Cumartesi 14:44:18
oysa cüceleşmeden önce...
kuşlar...kardeşce paylaşırdı gökyüzünü
mum yakardı aydınlığına sığınmak için insanlık...teriyle büyütürdü gülü
Oldukça etkileyici ve ustaca yazılmış dizelerdi...
kutluyorum...
Sevgiyle...
|
|
|
|
23 Mayıs 2008 Cuma 15:48:42
Arkadaşım yüreğine sağlık...Okunası, anlanası, güzel bir şiir çıkmış ortaya.. Ama manesef, nedense böylesine kaliteli, ve güzel şiirleri kimseokumuyor...
Çünki şiir denilince insanların gözünde sadece aşk, ve anlık hisse eş değer dizeler geliyor...
Oysaki şiir hayatın sorunlarını, ve şairin yaşam biçini ele alan, içindeki biriken sesi duyurma yöntemidir...
Ki toplumda kalıcı şiirler, herzaman bilinen ve bilinmeyen gerçekleri anlatan şiirlerdir... Herkes kendince bir şeyler yazabilir...Ama toplumu konu almayan şair şair değildir....
Tekrar yüreğine sağlık...
|
|
|
|
23 Mayıs 2008 Cuma 15:34:15
ülkemde...
bir kardelen düşmüyor her ölüye
kurşuna dost...
merheme düşman oluyor yara
ve karanlıklarda büyüttüğümüz zulüm...
kafeslerde yüreklerini bıraktırıyor kuşlara
Tebrik ediyorum şiir dostum. Ne güzel dile getirmişsiniz işin tezatlığını. Malesef hep kötülük galip geliyor. oysa ki hür ve güzel yaşamak hak deyilmidir can olan cana. malesef içimiz kararmış. Bir yanımız katran karası bir yanımız yine dost görünen karanlık . Allah tafsiratımızı affetsin. Bir de tahammülsüzlük ve ön yargı var ki. O hiç iflah olmaz bir yara.
kaleminiz susmasın.
|
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|
