|
|
|
UMUT TACİRLERİ
Giyindi boşluklar Haziran’a on kala,
Bu gelen Van Gölü değil Anne.
Pembe bilezikler halka halka,
Uyumuş yeşilin gözlerinde.
Şimdi beyaz kumsala dökülüyor,
Yüzbinlerce hayal…
Küçük bir el göründü,
Duvarı parçalanmış medeniyette.
O zamanlar erdem yoktu.
Kuşlar henüz dokunmamıştı,
Keman tellerine.
Zafer yükseldikçe geri çekiliyordu sular.
Gençler halaya durdu,
Yobazlar sinsice gülümsedi.
Adam küçük teknesiyle hayata açıldıkça,
Lacivert düşleri sisleniyordu.
Hani desem ki burası gurbettir,
Saklı şehirler isyan eder.
Ki onların merhameti şaire benzer,
Avuçlarına doldurur yoksulluğu.
Çeyiz sandığındaki o dantel,
Umudun nakışları değil miydi?
Hangi aşk böyle umarsız ve çaresiz,
Dizlerine gizlerdi başını?
Kadın yürüdükçe umut tacirlerine,
Kirleniyordu gençliği.
Dudaklarında o anlaşılmaz ilkellik,
Yüreğindeyse tarifsiz hüzünler…
Ah şiir!
Sende mi susacaktın?
Sende mi buruşturulmuş bir mendilin,
Cazibesine kapılacaktın?
Anne sen hiç gördün mü?
“Ah Tamara” gömülmüş maziye.
Vur emrini çıkarmışlar biz yokken.
Yüzümü korkarak çevirdim rüzgâra,
Dumanı tütüyordu türkülerin.
Artık gün ağarmıyorsa şehrinde,
Bil ki şairliğim yara almıştır.
Bil ki ruhum genç ölenlere adanmıştır…
Mine Gültepe
|
|
|
Acaba Nedir?:
anne
,
aşk
,
beyaz
,
bir
,
böyle
,
erdem
,
gelen
,
geri
,
gün
,
hiç
,
kadın
,
keman
,
küçük
,
o
,
şaire
,
umut
,
van
,
ve
|
|
|
21 Mayıs 2008 Çarşamba 23:30:53
Kadın yürüdükçe umut tacirlerine,
Kirleniyordu gençliği.
Dudaklarında o anlaşılmaz ilkellik,
Yüreğindeyse tarifsiz hüzünler…
Ah şiir!
Sende mi susacaktın?
Sende mi buruşturulmuş bir mendilin,
Cazibesine kapılacaktın?
içim acıdı zaten böylesi dizeler olmalı ve daha çok zaman ayrılmalı düşüncelere,sorgulara ama elden gelen bir şey yok ya da geç kalınmışlık belkide işine gelenlerin ezmlerinden neyse....sustum....
kutlarım...
saygım sevgimle...
yinede yarın umut olsun hepimize...
maviler yüreğinize...
|
|
|
|
21 Mayıs 2008 Çarşamba 22:28:41
...
Artık gün ağarmıyorsa şehrinde,
Bil ki şairliğim yara almıştır.
Bil ki ruhum genç ölenlere adanmıştır…
...
***Umutların tükendiği yerde her şey tükeniyor. Şairin şiiri sustu mu umutla bitmiş, şair susmuş demektir. Şairler sumasın, umutlar kötü ellerde bitmesin, gençler ölmesin. Sevgilerimle...
|
|
|
|
21 Mayıs 2008 Çarşamba 21:57:15
Zafer yükseldikçe geri çekiliyordu sular.
Gençler halaya durdu,
Yobazlar sinsice gülümsedi.
Adam küçük teknesiyle hayata açıldıkça,
Lacivert düşleri sisleniyordu.
Hani desem ki burası gurbettir,
Saklı şehirler isyan eder.
Ki onların merhameti şaire benzer,
Avuçlarına doldurur yoksulluğu.
Tebrikler dost kalem bu kadar harika bir şiiri de ancak Mine hanım yazar kutluyorum yüreğine ve kalemine sağlık
|
|
|
|
21 Mayıs 2008 Çarşamba 21:42:22
Artık gün ağarmıyorsa şehrinde,
Bil ki şairliğim yara almıştır.
Bil ki ruhum genç ölenlere adanmıştır…..............çok güzel ve anlamlıydı....tebrikler...
|
|
|
|
21 Mayıs 2008 Çarşamba 21:23:34
Kadın yürüdükçe umut tacirlerine,
Kirleniyordu gençliği.
Dudaklarında o anlaşılmaz ilkellik,
Yüreğindeyse tarifsiz hüzünler…
Ah şiir!
Sende mi susacaktın?
Sende mi buruşturulmuş bir mendilin,
Cazibesine kapılacaktın?
Kutlarım güzel dizelerinizi. Saygılarımla.
|
|
Okuduğunuz yorum şiirin sahibi tarafından etkili yorum olarak seçilmiştir.
|
|
21 Mayıs 2008 Çarşamba 21:19:41
Ki onların merhameti şaire benzer,
Avuçlarına doldurur yoksulluğu.
Çeyiz sandığındaki o dantel,
Umudun nakışları değil miydi?
Hangi aşk böyle umarsız ve çaresiz,
Dizlerine gizlerdi başını?
Kadın yürüdükçe umut tacirlerine,
Kirleniyordu gençliği.
Dudaklarında o anlaşılmaz ilkellik,
Yüreğindeyse tarifsiz hüzünler…
Ah şiir!
Sende mi susacaktın?
Sende mi buruşturulmuş bir mendilin,
Cazibesine kapılacaktın?
Anne sen hiç gördün mü?
“Ah Tamara” gömülmüş maziye.
Vur emrini çıkarmışlar biz yokken.
Yüzümü korkarak çevirdim rüzgâra,
Dumanı tütüyordu türkülerin.
Artık gün ağarmıyorsa şehrinde,
Bil ki şairliğim yara almıştır.
Bil ki ruhum genç ölenlere adanmıştır…
************************
o kadar genç
ve o kadar çok ölüyorlar ki...
bir yazgıya
töreye
emre itaat edip ölüme gidiyorlar ki
ben anladım adı açık seçik zikredilmese de
Ülkemin kızlareı
ülkemin kadınları...
ve yazgı....
adadığın yüreğin
yada yüreklerimiz yetebilseydi şair
onlar .....
saygı ile....
koptum ben şimdi....
|
|
|
|
21 Mayıs 2008 Çarşamba 15:25:57
Çeyiz sandığındaki o dantel,
Umudun nakışları değil miydi?
Hangi aşk böyle umarsız ve çaresiz,
Dizlerine gizlerdi başını?
umuda..dimdik ayakta..aldırmadan aşkı hafife alanları..aldırmadan geride bıraktıklarımızı..gün doğacak yara mı o kabuk bağlayacak mutlak...ve yine maviye yelken acılacak sevgilerimle minecim
|
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|
