SÖZ

söz düştü tohum gibi
zaten hazırdı toprağı
hamuru söze ayarlı...

/kendine söyledi herkes duydu/

bir örnek, bir kıyas, doğrunun doğrusu
fazla ’söze’ hacet yoktu doğrusu
toprak yuttu, tohum tuttu ’iyi ki’
en müsait, en uygun, ve en uzun boylusu

/güneşe göre gölgeler şekil değiştirmez mi
uzayıp kısalmaz mı, güneşe ters yol almaz mı
ya nereye gider gün geceye düşünce
bilmediğin renkleri o tabloya çalmaz mı
yoka mı, farklı bir boyuta mı, bilinmezi aşınca
sürpriz bir merhabayla tekrar gönül almaz mı/

.
.

söz sözle biter
akdedilenler
ispata mecbur
ispata memur
vadedilenler
yadedilenler
mühür kururken
önce habersiz
varedilenler

.
.

tek bir soru özetler
tek bir cevapta net’ler:

söz mü?
söz!


akdenizce.-