|
|
|
Kime Göre Hüzün
. . .
Kapı çalar,
hüzün gelir ...
Bu sefer bakamazsın delikten,
’Kim o ?’ diye de soramazsın,
bilmem ki neden !
Açarsın kapıyı ardına kadar kendiliğinden
O yolu bilir girer içeri, merak etme sen !
Hüzün nedir mi dedin ?
Hayattır belki
-ya da hayat hüzünlü bir senfonidir.
Kim bilir, ben bilmem !
Akışına kapılmaktır da derler kimi zaman
-boz bulanık bir suyun içinde,
misal ucu yanmış bir kibrit çöpü
ya da
-bir fırtınanın önünde savrulan koparılmış
anılarla dolu sayfalar gibi ...
Bazen de bütün dallarını kırmak olabilir
-umut meyveli bir düş ağacının
bile bile !
Gelişini anlayamadan, gidişine ağlamak da olabilir
-bakarken ardından baharın
kimine göre ...
|
|
|
Acaba Nedir?:
ağlamak
,
ben
,
bir
,
dolu
,
düş
,
gibi
,
hayat
,
hüzün
,
kadar
,
kendiliğinden
,
kibrit
,
kim
,
nedir
,
o
,
zaman
|
|
|
21 Mayıs 2008 Çarşamba 12:31:32
Bazen de bütün dallarını kırmak olabilir
-umut meyveli bir düş ağacının
bile bile !
Gelişini anlayamadan, gidişine ağlamak da olabilir
-bakarken ardından baharın
kimine göre ...
BİR UMUTTUR YAŞAMAK...
GÜZEL DİZELERİNİZİ KUTLARIM.SEVİLER YAĞSIN GÖNÜL DAĞLARINA...RABATLI
|
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|
