|
|
|
ÖZLEDİM...
Gözlerin;
Senin anlatamadıklarını haykıran
Mercan adalarını, kıskandıran gözlerin.
Aşk dolu bak! dercesine haykıran.
Gözlerini özledim..
Bekledim.
Yatağımda tek başıma, inan!
Çoğu zaman tökezledim.
Seni arzuladım, an be an.
Yollarını gözledim.
Ellerin;
Ellerin yoktu, avuçlarımda kaybolan.
Çaresizliğimi gizledim.
Seni sevmiyorum! demiştim.
Yalan!
Aslında çok özledim.
Sözlerin;
Her gece kulaklarımda çınlayan,
Tüm şarkılarda seni dinledim.
Zannetin ki; benim tek ağlayan.
Oysa; ben inledim.
Saçların,
Saçların geldi aklıma, dalgalanan
Penceremde rüzgarı izledim.
Hayalindi, kıyılarıma vuran.
İçimde bir yerlerde, közledim
Aynaların,
Kör noktasına yansıyan
Gülüşlerini dikizledim.
Hercailik taslayan,
Sevişlerini özledim.
Yüreğin;
Yüreğindi, aslında benim olan.
Kendi ellerimle besledim.
Aşkın içinde, tek kaybolmayan
Kocaman, yüreğini özledim.
|
|
|
Bu şiire henüz yazılmış yorum yazılmamış.
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|
