|
|
29 Mayıs 2008 Perşembe 11:06:58
evet çok böyle insanlar malesef TOK İNSANLAR açların halinden anlamıyorlar vede üstüne üstlük AYAĞINI YORGANINA GÖRE UZATSAYDIN DEYİP FIÇALIYORLAR ALLAH IN SOPASI YOK Kİ DÜŞME DE GÖR DOSTUNU DÜŞMANINI HAYAT MALESEF ONLAR İÇİN DE DEVAM EDİYOR ÇOK DUYGULANDIM ŞİİRİNİZ HARİKA
|
|
|
|
21 Mayıs 2008 Çarşamba 22:55:08
nasıl burkuldum aklıma neler gelmediki okurken
yürekten kutlarım sizi
sevgi ve hürmetimle
|
|
|
|
19 Mayıs 2008 Pazartesi 10:31:07
iyisiniz siz kitap cıkaralım mı ilham perisi sizi hiç bırakmıyo sanırım :)
|
|
|
|
19 Mayıs 2008 Pazartesi 10:14:08
kıvranırken açlığıyla koyuverdi yorgun bedenini kimsesizler durağındaki ıslak asfaltta...
Acı ile umutsuzluğun buluştuğu yerde finale ulaşmış şiiriniz kutluyorum kaleminize yüreğiniz e sağlık
|
|
|
|
19 Mayıs 2008 Pazartesi 07:25:59
TÜKENİŞ
Hayata beş kala veda ediyordu yaşamaya çatlamış topuklu,kirli ayaklarıyla sürüklüyordu terliklerini boyna göremediği sonsuz karanlıklara bitap düşmüştü yoksulluğa cep delik.cepken delikti kirletilmiş duygular ırmağında yüzdürülmüştü yıllarca... boşa mı kürek çekmişti acaba yoksa talih mi gülmemişti ona biçare yalnızlığıyla salınırken yüksek kaldırımlarda hangi insanlık dem olup girerdi yokluğunda koynuna küfür etseydi eğer hayata girmez miydi sonra günaha durdu,düşündü dakikalarca kıvranırken açlığıyla koyuverdi yorgun bedenini kimsesizler durağındaki ıslak asfaltta... FİLİZ 18.05.2008 ****************************************************************************************************************************************** Bir gariban düşmüş sayfaya cep delik cepken delik...Bir gariban, üstü başı kirli ... gamlı kederli .. Bilinmez miydi ki derdi Islak asfaltlarda bedeni besbeli endişeli . Elleri kirli .... Ya yüreği ? saygıyla...
|
|
|
|
19 Mayıs 2008 Pazartesi 07:23:48
TÜKENİŞ
Hayata beş kala veda ediyordu yaşamaya çatlamış topuklu,kirli ayaklarıyla sürüklüyordu terliklerini boyna göremediği sonsuz karanlıklara bitap düşmüştü yoksulluğa cep delik.cepken delikti kirletilmiş duygular ırmağında yüzdürülmüştü yıllarca... boşa mı kürek çekmişti acaba yoksa talih mi gülmemişti ona biçare yalnızlığıyla salınırken yüksek kaldırımlarda hangi insanlık dem olup girerdi yokluğunda koynuna küfür etseydi eğer hayata girmez miydi sonra günaha durdu,düşündü dakikalarca kıvranırken açlığıyla koyuverdi yorgun bedenini kimsesizler durağındaki ıslak asfaltta... FİLİZ 18.05.2008 ****************************************************************************************************************************************** Bir gariban düşmüş sayfaya cep delik cepken delik...Bir gariban, üstü başı kirli ... gamlı kederli .. Bilinmez miydi ki dardi . Islak asfaltlarda bedeni besbeli . Elleri kirli .... Ya yüreği ? saygıyla...
|
|
|
|
19 Mayıs 2008 Pazartesi 00:27:17
MALESEF BÖYLE MANZARALAR ÇOK...YETKİLİ YOKKKKKKKKKKKKKKKKKKKK...DEVLET YOK...İNSANLIK PARA PEŞİNDE...DÜŞME YETER Kİ KALDIRIMLARA...HİÇ ELİNDEN TUTAN OLMAZ......SELAMLAR ŞAİR...HAKİKATE DAİR BİR ŞİİR.
|
|
|
|
19 Mayıs 2008 Pazartesi 00:00:17
Filizcim duyarlı yüreğini ve harika şiirni kutlarım...
Sevgim ve sonsuz saygımla...
|
|
|
|
18 Mayıs 2008 Pazar 23:23:40
Varlığı ve yokluğu duyulmayanlar...
Duyarlı yüreği ve kalemi kutlarım Güzeldi şiir, saygılarımla.
ozzy tarafından 5/18/2008 11:25:36 PM zamanında düzenlenmiştir.
|
|
|
|
18 Mayıs 2008 Pazar 22:57:00
Diğergâm yüreğinize selâm olsun... Gönülden kutluyorum kaleminizi. Hürmetle.
|
|
Okuduğunuz yorum şiirin sahibi tarafından etkili yorum olarak seçilmiştir.
|
|
18 Mayıs 2008 Pazar 22:46:51
Hayata beş kala veda ediyordu yaşamaya çatlamış topuklu,kirli ayaklarıyla sürüklüyordu terliklerini boyna göremediği sonsuz karanlıklara bitap düşmüştü yoksulluğa cep delik.cepken delikti kirletilmiş duygular ırmağında yüzdürülmüştü yıllarca... boşa mı kürek çekmişti acaba yoksa talih mi gülmemişti ona biçare yalnızlığıyla salınırken yüksek kaldırımlarda hangi insanlık dem olup girerdi yokluğunda koynuna küfür etseydi eğer hayata girmez miydi sonra günaha durdu,düşündü dakikalarca kıvranırken açlığıyla koyuverdi yorgun bedenini kimsesizler durağındaki ıslak asfaltta... ************************************** bu yüzdendi bütün kavgamız park köşelerinde ıslak asfaltlarda kendi yalnılığında kalmasın insanlar diye düştük kavgalara... insanlığa inanmıştık birde sevgiye.... heyecanlıydık,ölçüyü kaçırmıştık biraz joplandık hapisanelere düştük...
bütün hesaplardan,istemlerimizden vazgeçtik yıllardır hep sustuk... ne garip ülke burası böyle? hayvan barınakları var doğayı koruma dernekleri ama nedense kimsesizleri konuk edecek onları sahiplenecek doğru dürüst yerler yok... olanları biliyorum... first laydyler reklam yapmak isteyenler korumalarının eline tutuşturup bir kaç poşet bir kameralar ordusuyla buraları ziyarete giderler... giyidirirler poz verirler anlı şanlı bir kaç süslü sözcük... hepsi o kadar... sıkça rastladığım bir manzara olduğundan mı ne çok duygulandım efendim... duyarlı yüreğinize sağlık... saygılarımla şiir dostu...
|
|
|
|
18 Mayıs 2008 Pazar 21:53:21
ya hayat garip zamanla yüreğine sağlık teşekkürler saygılar
|
|
|
|
18 Mayıs 2008 Pazar 21:49:13
TÜKENİŞ
Hayata beş kala veda ediyordu yaşamaya çatlamış topuklu,kirli ayaklarıyla sürüklüyordu terliklerini boyna göremediği sonsuz karanlıklara bitap düşmüştü yoksulluğa cep delik.cepken delikti kirletilmiş duygular ırmağında yüzdürülmüştü yıllarca... boşa mı kürek çekmişti acaba yoksa talih mi gülmemişti ona biçare yalnızlığıyla salınırken yüksek kaldırımlarda hangi insanlık dem olup girerdi yokluğunda koynuna küfür etseydi eğer hayata girmez miydi sonra günaha durdu,düşündü dakikalarca kıvranırken açlığıyla koyuverdi yorgun bedenini kimsesizler durağındaki ıslak asfaltta... FİLİZ 18.05.2008
tümüyle güzeldi seslenen yüreğe sonsuz saygılar
|
|
|
|
18 Mayıs 2008 Pazar 21:41:59
Hayata beş kala veda ediyordu yaşamaya çatlamış topuklu,kirli ayaklarıyla sürüklüyordu terliklerini boyna göremediği sonsuz karanlıklara bitap düşmüştü yoksulluğa cep delik.cepken delikti kirletilmiş duygular ırmağında yüzdürülmüştü yıllarca... boşa mı kürek çekmişti acaba yoksa talih mi gülmemişti ona biçare yalnızlığıyla salınırken yüksek kaldırımlarda hangi insanlık dem olup girerdi yokluğunda koynuna küfür etseydi eğer hayata girmez miydi sonra günaha durdu,düşündü dakikalarca kıvranırken açlığıyla koyuverdi yorgun bedenini kimsesizler durağındaki ıslak asfaltta...
Güzel temiz duygularla yazılmış güzel bir şiirdi dilinize sağlık kaleminiz daim olsun
|
|
|
|
18 Mayıs 2008 Pazar 21:28:41
hayat kimine güler kimini ise ağlatır. zaman zaman "var içinde" "yokluktan bi-haber" yaşarız hayatı. ya onlar?? Kutladım şairimi...
|
|
|
|
18 Mayıs 2008 Pazar 21:10:38
çok güzeldi anlatım. selamlar yazan yüreğe.
|
|