Alıcılar almaz, vericiler alır. Eugene Benge [Paylaş]
E-mail: Şifre: Facebook ile bağlan Üye ol | Şifremi Unuttum
Türkiye Şiir Platformu
ANASAYFA ŞİİRLER Edebiyat Defteri YAZILAR Edebiyat Defteri FORUM Edebiyat Defteri ETKİNLİKLER Edebiyat Defteri NEDİR? Edebiyat Defteri Kitap KİTAP  Edebiyat Defteri Tv TİVİ Edebiyat Defteri Sesli Şiirler MÜZİK Edebiyat Defteri BLOG Edebiyat Defteri Atölyeler ATÖLYE  Edebiyat Defteri BİCÜMLE Edebiyat Defteri ARAMA Edebiyat Defteri İLETİŞİM

İnsangiller


Şehirler gördüm…
Yarılmış karanlığın içinden
Işıklar doğurmuş
Sarmalamış sonra evlerinde
Korkularında kundaklamış
Issızlığı emziren sokaklar,
Kaldırım göğüslerinde insangiller

Sesler duydum…
Sesler vardı duvarların doğradığı
Dilim dilim insanlığı payladığı
Nöbet alan dev betonlar
Bağrında uyutur kör kalabalığı
Kalabalıkta kaybolur insangiller

Maskeler gördüm...
Keşfettiğim yüzlerinde
İzlerken gözbebeklerini
Sapsarı tebessümler titreşmiş
İzlerken içlerini gizlenen dışlarında
Maskeler takar insangiller

Pazarlar gördüm…
Tüccar kılığındaydılar
Zanaatını satmakta ustaydılar
Ucuzdur beşer meziyeti
Komşuydu dükkânları
Mezar taşlarında nefes ortaklığı
Biriktirmiş nesi varsa
Tezgâh tezgâh sergiler
Birbiriyle yarışır insangiller

Ölümler gördüm…
Kör karanlığın avuçlarında
Beyazların sarmalandığı
Tek bir taşın nöbetinde misafirken
Tabutunda sergilenirken
Yalnız, soğuk, uzaktılar.
Masasında mahşerin, ezik bir ruh
Kaybedilmiş kumarında insangiller

(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.




beşer bir dev ezik kör nefes ruh
 Yorumlar
 Işık Mehmetali
 
14 Şubat 2018 Çarşamba 21:47:11
Anlatımı ve kurgusu güzel şiridi
Kalemin susmasın
_______________________________Selamlar
 Bahar Batıl
 
14 Şubat 2018 Çarşamba 14:49:59
dik duruşlu, keşfedilmeyi bekleyen kıymetli bir antik şehir haşmetiyle, nasıl da "sağlam" bir şiir..
sevgiler zarif oğlu..
 sera.
 
14 Şubat 2018 Çarşamba 12:05:16

İnsanın insana yaptığını hiç bir canlı yapmıyor maalesef.
Hayat denilenin el kitabı yok ki okuyasın bilesin. Yaşayarak öğreniyor insan. Ve yaşarken inciniyor yaralanıyor düşüyor kalkıyor bir çok sınavdan geçiyor. Biliyor-bildim sanıyor, anlıyor-yanılıyor keşkeler-pişmanlıklar bir çok duygu-karmaşa yaşıyor.
Ne güzel özetlemiş ne de güzel demiş Mevlana “Hamdım, piştim, yandım”

İnsan denilen varlık; bizler, yaşadığımız dünyayı teknolojiyle, bir çok buluşla yeniledik zannederken aslında yaratılan o teknolojinin esiri olup kurulan bu yeni dünya içinde kayboldu sanki.

Şu anda gelinilen nokta: Maalesef betonlaşmış yürekler, kalabalıkta çoğalan yalnız(lık)lar, değerlerin değer olduğu unutulduğu, sözde insanlığın kaldığı, bana dokunmayan yılan bin yıl yaşasın düşüncesinin gelişip basit konularda bile iletişimin, diyaloğun kurulamadığı kimsenin kimseyi dinlemediği-anlamadığı-anlayamaya da çalışmadığı, kendinin kendi olduğunu bile unutan insan-insanlık-toplum. Tabi bence.

Üyelik yeni, lakin kalem kavi belli-takip edilesi.
Kutlarım.

Okuduğunuz yorum şiirin sahibi tarafından etkili yorum olarak seçilmiştir.
 n.kaygısız
 
14 Şubat 2018 Çarşamba 09:44:22
Kutlarım çok güzel dizeler....
Selam ile.
Okuduğunuz yorum şiirin sahibi tarafından etkili yorum olarak seçilmiştir.
 Gürkanbaykal
 
14 Şubat 2018 Çarşamba 09:34:55
Helal olsun ustam çok güzel bir şiir tebrik ediyorum


İnsangiller şiirine yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.

Üye değilseniz üye olmak için tıklayın.


Üye ol Şifremi Unuttum