LACİVERT

koyu lacivert bir karanlık
ve uçurtmadan yalnızlık
benim bu onbaşım
uzayıp yıldızlı göklerden
yıldızlı sabahlardan
ve yıldızlardan
her yerden seni bakıyor
beyaz uykusu gibi
dünyanın
bilerek üşüyorsan
mesela bir adadan
hemde denizin ta kendisine
geçer canım
teninin kokusu bütün renklere
biliyorum çünkü beni sevmişliğin var
lacivert düşlerinde

senin bana bu gelişin
buz aydınlık yıldızlı gece
geçer canım
lacivertten kırıklığı yüreğimin
ve bırakılmışlığım boyunca hüznüm
iyi gelsin diye değil bana
ama iyi gitsin diye sana
içime çekip tutarım bu dünyanın havasını

benim bu oluşum biraz
yüzünden birazda
bu yıldızlı geceden geçişinden
öyle tuhaf bir yaşanmışlığı
var ki zamanın
sanki sana düşmüşüm hep
bütün düşlerimden

sana bana olan bu şey
elbet bir gün geçer canım
içinden jazz da geçen bir lacivert şehirden